Marco Kalnenek / Blog

Het Dunya Festival, dat op zondag 30 mei plaatsvindt in Rotterdam, heeft vandaag de eerste namen van de line-up bekendgemaakt. En wat voor namen!

De 33e editie van het festival komt voor een groot deel in het teken van Afrika te staan. Dat wordt onder meer onderstreept met de komst van Afrobeat-ster Tony Allen. De Nigeriaan geldt als een van de beste drummers ter wereld. Hij deelde het podium met de groten der aarde, waaronder Fela Kuti, met wie hij ruim 30 platen maakte.

Naast Tony Allen presenteert Dunya ook met trots twee levende legendes uit de Ethiopische muziekgeschiedenis: Ethiopiques featuring Mahmoud Ahmed en Alemayehu Eshete & Badume’s Band. Ahmed en Eshete naderen beiden de respectabele leeftijd van 70 jaar, maar knallen nog steeds met de energie van jonge honden van het podium. Met hun unieke sound van Oost- Afrikaanse jazz, funk en melancholische klanken weten zij hun publiek nog steeds in extase te brengen.

Mahmoud Ahmed:

Alemayehu Eshete & Badume’s Band:

Vanaf april 2010 gaan WM Digital Services en poppodium Nieuwe Nor in Heerlen onder de noemer “Geen GeDonder” maandelijks een avond organiseren waarop lokaal muziektalent zich kan presenteren.

Jonge bands en artiesten uit de regio krijgen de kans om zich in een intieme setting in het café van de Nieuwe Nor voor te stellen aan het publiek. De eerste editie staat gepland voor 8 april 2010.

Afgelopen donderdag werd ik telefonisch geinterviewd door Yelle Tieleman van lokaal radiostation LOES FM over de organisatie van Geen GeDonder. Je kunt het interviewfragment hier beluisteren:

Interview “Dit Is Yelle” – 4 maart 2010

De afgelopen weken hebben zes netlabels, waaronder mijn eigen WM Recordings, de handen ineen geslagen om met een gezamenlijke release op de proppen te komen.

“Netlabels experience some kind of Indian summer, receiving a lot of attention as if they were all new. They retrieve relevance as a source for presenting the hot. Berlin held a Netaudio Festival last year. New York’s WFMU has created the Free Music Archive, “a social music website built around a curated library of free, legal audio.” Fuck me sideways, the scene is a scene again!

That’s why six of the most original netlabels have teamed up for one release – each label presenting three of their favorite tracks from their own catalog – to celebrate the idea of free music, and to simply bring you the shit de la shit!”

Het resultaat is “Greatest It”, een gratis cd met achttien zeer uiteenlopende tracks van zes zeer eigenwijze labels.

Je kunt het album hier downloaden.

Eigenlijk had ik vandaag een mooi betoog willen schrijven over hoe ik gisteren lokaal nog op de SP stemde, maar hoe ik inmiddels zeker wist dat mijn stem op 9 juni niet meer naar die partij zou gaan. Zeker na het slotdebat van de gemeenteraadsverkiezingen gisteravond was het duidelijk dat ik genoeg had van de schreeuwerigheid en onbeschoftheid van Agnes Kant. Waar Femke Halsema rust en gezond verstand uitstraalde, leek Agnes het spoor bijster te zijn.

Kant heeft, al dan niet onder druk van haar partij, inmiddels een verstandig beluist genomen:

Uiteraard ben ik benieuwd wie haar opvolger wordt. Als grote roerganger Jan Marijnissen weer terugkeert, kunnen het nog wel eens leuke maanden worden tot de verkiezingen van 9 juni.

Zomaar een lentedag in New York in 2009…

Vorige week al aangekondigd, nu online: de Mercedes-Benz Mixed Tape met daarop de bewerking van mijn track “Life On Ceres”.

Het gaat dus om Pearl Taylor’s Grandbaby met “Never Be Another Day”. De clip vind je hier. Mijn originele opname staat hier.

Medio november vorig jaar kreeg ik een mail van de Amerikaanse fotograaf en filmmaker Carlton Mackey. In mijn blogpost van 16 november 2009 vertelde ik al dat Carlton een bewerking, inclusief video, had gemaakt van mijn track “Life On Ceres”.

In januari mailde Carlton me weer. Deze keer met de mededeling dat de samenstellers van Mercedes-Benz Mixed Tape (“a platform intended to present music of so far unknown but highly promising talented young artists to a wider public”) de track graag zouden willen gebruiken voor de volgende editie van hun compilatie.

Uiteraard heb ik mijn toestemming gegeven om de track te gebruiken. Vervolgens hoorde ik een aantal weken niets meer en ik ging er al vanuit dat het nummer de voorselectie niet overleefd had. Tot ik vandaag zelf een mail kreeg van de firma die de Mixed Tapes samenstelt voor Mercedes-Benz, met de mededeling dat de nieuwe compilatie inclusief “Life On Ceres/Never Be Another Day” aanstaande dinsdag online gaat.

But that’s not all: in de mail staat ook meteen de vraag of een van de mijn andere composities (in een remix van Geert Haen) gebruikt mag worden voor de compilatie van april. Tja, wat zal ik daar nu eens op antwoorden?

Tweeps – mensen die Twitteren – zijn puisterige nerds, die nooit buiten komen. Dat is algemeen bekend. Gisteren verzamelden een stuk of dertig van deze wereldvreemde gadgetfreaks zich in een Ierse pub in Heerlen voor de eerste echte #Limbotweetup. En verhip, die jongens en meisjes die zo actief zijn op Twitter blijken gewoon mensen te zijn zoals u en ik: gezellig, grappig en gek op Guiness.

Fotograaf Luc Lodder legde de bijeenkomst vast in een serie prachtige foto’s:

Een zeer geslaagde middag, die volgens de eerste berichten al heel snel een vervolg gaat krijgen. Wie op de hoogte wil blijven, kan kijken op www.limbotweetup.nl

Kunstenaar William Otermans daagde een tijdje geleden de Utrechtse band C-Mon & Kypski uit om, op basis van zijn schilderij met als aanleiding een optreden van dezelfde band, een muziekstuk te maken. Vanmiddag – voor het reguliere optreden van vanavond – gingen C-Mon & Kypski deze uitdaging aan in de Nieuwe Nor in Heerlen.

Naast de bandleden van C-Mon & Kypski deed een aantal lokale muzikanten mee: Raymond Herveille (drums), Marc Huynen (trompet), Marco de Bie (didgeridoo), Angelo Bombrini (lap guitar, mandoline) en Gino Bombrini (percussie).

Na een ietwat zweverige inleiding door de kunstenaar zelf werd er ruim een uur lang gejamd. Op stevige grooves werd vooral sterk geimproviseerd door gitarist Angelo Bombrini en trompettist Marc Huynen. Door de bijdragen van laatstgenoemde ademden de stukken soms een beetje de sfeer van de elektrische periode van Miles Davis rond 1970. De scherpe randjes van Miles ontbraken weliswaar, maar het was zeer zeker een leuke sessie. Hopelijk zorgt de Nieuwe Nor in de toekomst voor meer van dit soort onverwachte ontmoetingen.

Terwijl de hoge heren in Den Haag gisteren hun eigen graf groeven, ging in de Bosuil in Weert het dak er om een hele andere reden vanaf: tijdens de Limburgse finale van Popsport streden negen bands om een plek in de landelijke finale op 9 mei.

Naast een gezellig onderonsje tussen organisatie (Marike Peters, Paul Moerel), worshopdocenten (Stijn Bannier, Raymond van Rooijen en ik), jury (Marc Rutten, Johan Hauser, Tren van Enckevort) en volgers van de Limburgse popscene (Joery Wilbers, Bart Notermans, Yelle Tieleman, Sander Stijnen, Sander Jennissen) was het natuurlijk vooral ook een avond met dampende rockmuziek. Ik had stiekem een beetje gehoopt dat Apollos Chaselight uit Heerlen een plekje in de eindronde zou halen (omdat ze zo dapper is om steeds weer in haar uppie op een podium te klimmen), maar de twee bands die doorgaan naar de landelijke finale hebben die plek meer dan verdiend.

Allereerst een groep die me eind vorig jaar tijdens de aftrap in Sittard al opviel: A Nameless Band Called Funk uit Maastricht.

De tweede band die de afgelopen maanden de meeste progressie heeft vertoond en dus doorgaat naar de finale is Average90 uit Brunssum.

Op zondag 9 mei treden beide bands aan in Vlissingen, samen met o.a. Dakota, Zaniac, GorkA27 en The Soulthings. Morgen wordt bekend welke Brabantse deelnemers doorgaan.

Net als je denkt dat je alles wel gezien en gehoord hebt, duikt er weer een mafkees op met iets nieuws. Nu.nl bericht vandaag:

Speciale verf moet vagina rozer kleuren.

My New Pink Button heet de verf die de vagina moet voorzien van een ‘frisse roze kleur’. Het product zou ontwikkeld zijn door een wat oudere vrouw die moeite zou hebben met het verouderingsproces van haar genitaliën.

De verf wordt aangeboden in vier verschillende tinten die vernoemd zijn naar grootse filmsterren als Marilyn (lichtgekleurd, voor beginners), Bettie (feestvariant), Audrey (voor wie echt durft) en Ginger (voor donkere dames).

Lees het complete artikel hier.

Ik denk dat ik zelf maar vast een pot Rambo Buitenbeits ga halen…

Nu de workshops en de demo-opnames achter de rug zijn, is het tijd voor de halve finales van Popsport. Aanstaande vrijdag strijden negen Limburgse deelnemers in Weert om een plekje in de finale, maar in o.a. Flevoland en Noord-Holland zijn de finalisten al bekend.

De dames van Dakota, die eind vorig jaar mijn workshop “Create your own scene” volgden, behoren tot de gelukkigen:

3VOOR12 bericht:

De vier jonge meiden van Dakota belichamen misschien nog wel het meest de essentie van Popsport. Tijdens het Wildcardfestival van NH-Pop Live, nog geen maand geleden, bezweken de tieners onder de druk. Vooral vanwege technische problemen veranderde hun eerste echt belangrijke optreden in een kleine nachtmerrie en vloeiden er backstage tranen. Maar nu, tijdens de regiofinale van Popsport in Victorie, toont het Noord-Hollandse kwartet zich zelfverzekerd en zelfs indrukwekkend.

Met name de afsluitende song Alibi hakt erin. Het zeker 300-koppige publiek, vooral familie en vrienden van de zes finalisten, is doodstil en wordt zichtbaar geraakt door het subtiele en gevoelige nummer van Dakota. De band laat overduidelijk zien grote stappen te hebben gezet in zeer korte tijd. Niet voor niets wordt Dakota aan het einde van de middag tot een van de twee winnaars gekroond. De andere deelnemer die deze eer ten deel valt is Lazy Generation. Beide bands vertegenwoordigen de Noord-Hollandse eer tijdens de landelijke finale van Popsport op 9 mei in Vlissingen.

Lees het complete artikel hier.