Eindelijk weer eens een cd waar ik kippevel van krijg:
Leefde & Pien van Graund.
Geïnspireerd door de vermeende dichter Richmond Graund, die enige bekendheid verwierf tijdens zijn Berlijnse jaren toen hij zijn gedichten plachte te verscheuren voordat ze door iemand gelezen waren, begeeft het muziekgezelschap Graund zich in 1994 al improviserend en experimenterend op een muzikale zoektocht met onbekende bestemming. In 1997 resulteert dit in het album [az].
Na enkele omzwervingen leidt de queeste Graund in 2003 naar “leedjes van de kouwe grondj”, een verzameling baldadig simpele liedjes uit de eigen achterhoede. Met een nieuwe vijfkoppige bezetting gaat Graund aan het werk.
Eind 2004 brengt Graund het album ‘Dabbedeeplaok’ uit en scoort met het nummer ‘Ich bèn weer truuk’ een hit op Limburgse radiozenders. Graund wordt alom geprezen voor zijn eigenheid.
‘Leefde & Pien’ is het nieuwe album van Graund. Elf mooie liedjes in een duister jasje, met fraaie teksten bovendien. Over mannen en hun vrouwen, over liefde en pijn, over leven en dood. “Voorwaar geen kattenpis”, zou de vermeende dichter zeggen.
De liedjes zijn eenvoudig. De muziek is rauw en rijk aan contrasten. Invloeden zijn er te over, maar Graund heeft een eigen geluid en gaat zonder veel pretentie aan alle clichés voorbij. “Laat u niet ringeloren, laat u niet kisten, speel niet met vuur en hoed u voor moralisten…”
Met ‘Leefde & Pien’ levert Graund zijn derde album af, en steekt daarmee opnieuw met zijn kop boven het maaiveld uit. Voorwaar geen kattenpis.
Alle liedjes geschreven door Louw Houtvast.
Related posts:
