Bij het blokkeren van websites en het voorkomen dat informatie vrij uitgewisseld kan worden, denken we doorgaans aan landen als Iran en China. Nederland kan zich sinds gisteren echter ook scharen in dit rijtje. Torrentsite The Pirate Bay moet de activiteiten in Nederland binnen tien dagen staken, zo oordeelde de rechter, nadat de eigenaren van de site gedagvaard waren door de Stichting BREIN.
Een dergelijke blokkade, voor zover die praktisch al mogelijk is, is volkomen zinloos, overbodig en getuigt van het feit dat BREIN en de entertainmentindustrie nog steeds achter de feiten aanhobbelen.
“Information wants to be free”. Consumenten willen muziek en films op een moderne manier kunnen consumeren, snel en onbeperkt en zonder dat ze om de tien jaar hun verzameling weer op een ander formaat moeten kopen. Ik ben ervan overtuigd dat het gros daar een vergoeding voor wil betalen, maar de platen- en filmmaatschappijen bieden hun klanten nog steeds geen alternatieven voor sites als The Pirate Bay.
Gaat er iemand ook maar één CD meer kopen als TPB daadwerkelijk wordt geblokkeerd in Nederland? En omgekeerd: is er ook maar iemand minder naar de bioscoop gegaan, omdat hij films binnenhaalt via een bittorrentsite? Met het bioscoopbezoek gaat het al jaren goed in Nederland en uit onderzoeken is al meermalen gebleken dat file-sharers actievere muziekconsumenten zijn, dan mensen die géén downloadsites bezoeken.
Hoe het ook afloopt met The Pirate Bay, het tij is niet meer te keren. Blokkades van websites maken niet dat “het volk” met hangende pootjes terugkeert naar de CD-winkel. Deze vreemde vorm van censuur leidt er alleen toe dat het uitwisselen van muziek en films weer terugkeert naar de “underground”. Terug naar de tijd van ruilen van cassettebandjes. Alleen zal het nu gebeuren via anonieme torrenttrackers of het uitwisselen van harde schijven. Op zo’n externe harddisk van 1 TB passen immers heel wat muziekjes!
Related posts:
Inderdaad. Toch heeft Brein wel degelijk iets bereikt. Ze heeft de beeldvorming beïnvloed. Ik zag het nieuws vandaag in grote koppen op de voorpagina van enkele kranten staan. En wat de media suggereren wordt vanzelf grotendeels waar. Op een terras hoorde ik een vader tegen zijn tienerdochter zeggen: "Nee dat mag je niet! Binnenkort kan het trouwens sowieso niet meer. Ze hebben de eerste site al uit de lucht gehaald. De rest zal spoedig volgen." Nu is dat uiteraard helemaal niet waar, want er zullen altijd manieren blijven om illegaal aan muziek en films te komen, maar het gaat om de beeldvorming. Ze willen mensen ontmoedigen. In de VS leggen ze daartoe een bijstandsmoeder een boete van 2 miljoen dollar op, voor het downloaden van 14 mp3-tjes (waardoor mensen als Frits geen zeldzame en obscure muziekjes meer op hun site durven te zetten). Brein pakt de grote jongens . Op zich vind ik dat laatste terecht, hoor. Tegelijkertijd ben ik het met je eens. Waarom geen grote campagne om betaalde downloads toegankelijker en gangbaarder te maken van betaalde downloads? Het is echt paniekvoetbal waar ze nu mee bezig zijn.
Mijn excuses voor de verhaspelde zin. U begrijpt echter vast wel wat ik wil zeggen: laat ze nou eindelijk eens wat investeren in een toegankelijk systeem waarin àlle muziek en video die nu in de winkels verkrijgbaar is tegen betaling te downloaden is, of iets met abonnementen ofzo (download een x aantal films per maand voor 10 euro, zoiets….) En gooi daar ook eens een goeie PR-campagne tegenaan. Op een positieve manier benaderen die hap. Belonen werkt beter dan straffen.
Brein doet er inderdaad alles aan om downloaden per definitie gelijk te stellen aan illegaliteit. Nogmaals: het is in Nederland helemaal niet verboden om muziek en films te downloaden. Het zou al enorm veel schelen als de wetgever daar eens duidelijkheid over zou scheppen. En bovendien zou alle geld dat wordt opgeslokt door organisaties als Buma en Brein terecht moeten komen waar het hoort: bij de artiesten. Nu worden alleen maar de belangen van de grote jongens gediend.