De afgelopen week wisselde ik via Twitter van gedachten met Geert Haen, over de zin en onzin van het bijhouden van je muziekkeuze via Last.fm. Terwijl ik net mijn 150.000ste track “scrobbelde”, besloot Geert juist om zijn Last.fm-account te verwijderen. Naar aanleiding van onze discussie nodigde ik Geert uit om zijn gedachten op papier te zetten. Dat resulteert nu in de eerste GastPost op mijn weblog:
Verslaafd aan scrobbelen
Zou iemand even willen turven bij elk stukje muziek dat ik afspeel? Dat vind ik fijn, want dan weet ik bijvoorbeeld aan het eind van het jaar waar ik zoal naar geluisterd heb. Welke artiest aantoonbaar favoriet is, of welk nummer ik grijs draaide. Door wie ben ik in mijn eigen muziek beinvloed? Luister ik echt zo veel naar Mozart? En wanneer hoorde ik voor het laatst dat ene nummer dat al de hele dag in mijn hoofd zit? In nette statistiekjes graag. En als ik dat dan ook nog makkelijk met mijn vrienden kan delen zou het helemaal mooi zijn.
Het bestaat en het heet scrobbelen. Een klein stukje software downloaden en Last.fm houdt voortaan precies bij wat ik aanklik in iTunes, Spotify of op mijn mp3-speler. En al mijn vrienden kunnen meekijken. Handig!
En dan? Dan begint de ellende pas. Want als het op Last.fm staat wil ik ook dat ik het echt gehoord heb. Anders kloppen de statistieken niet meer. Dus als ik de kamer uit loop, zet ik de muziek op pauze. Anders kloppen de statistieken niet meer. Als ik mijn koptelefoon even afzet om iemand op straat de weg te wijzen, stop ik eerst de mp3-speler. Anders kloppen de statistieken niet meer. Als ik…, enfin, u snapt het.
Het wordt nog veel erger. Want ik wil natuurlijk wel een compleet beeld hebben van alle muziek die tot mij komt. Niet alleen wat ik op digitale media afspeel. Dat is maar een deel van mijn muzikale input. LP’s bijvoorbeeld. Is weer helemaal in. Zijn die ook te scrobbelen? Verrek, met een technische truuk blijkt dat te kunnen. En muziek die ik bij vrienden hoor? Of in de kroeg? Wordt al lastiger. Muziek in de supermarkt? De lift? Radio? TV? Live concerten?
Het wordt nog veel erger. Wanneer heb ik muziek eigenlijk echt gehoord? Was ik er met mijn gedachten wel helemaal bij toen dat nieuwe album van Kanye West voorbij kwam? Hoort het wel in mijn statistieken thuis als de muziek als een laffe herfstbries langs me heen waaide omdat mijn aandacht was afgeleid door ?
Het wordt nog veel erger. Durf ik wel Frans Bauer te draaien als ik weet dat al mijn vrienden op Last.fm kunnen zien dat ik een hele avond Frans Bauer gedraaid heb?
En nu is het echt mis. Want al met al zeggen die mooie statistieken op Last.fm dus maar weinig zinnigs over welke muziek mijn oren bereikt, kan ik niet meer luisteren zonder meteen te willen controleren of de juiste tags wel naar de site gestuurd zijn. Uiteindelijk was ik zo ver heen dat Spinvis niet meer gedraaid werd “omdat ie zo mooi op 250 afgespeelde nummers staat”.
Vorige week hakte ik de knoop door en verwijderde mijn hele account op Last.fm. Klik klik weg ermee. “Weet u het heel heel zeker?”, vroeg de site me nog. Om te vervolgen met een dreigend “We gooien echt al je zorgvuldig opgebouwde statistieken weg hoor”.
Mijn naam is Geert en ik was verslaafd aan scrobbelen.
– Geert Haen
Wil je ook een GastPost schrijven? Mail dan naar info@marcokalnenek.nl.
Related posts:
En nu de nazorg nog! Maar… is Geert de enige?En bij wie geldt iets soortgelijks eigenlijk ook niet gewoon voor Facebook, Twitter, Hyves???
Ik ben ook Last.fm-verslaafd, zoals de trouwe lezers van mijn weblog zullen weten. Ik ben in de loop van de jaren vrijwel al mijn muziek via m’n pc gaan beluisteren, zodat Last.fm er statistieken van kan bijhouden.
Hmmm, Geert, het lijkt bij jou alsof de statistieken jou de baas werden, ipv dat ze een beeld van je gaven. Een variatie op het Heisenberg effect (voor natuurkundigen onder ons).
Ik scrobble (nog) niet, misschien zou ik ook zoiets hebben, ook al denk ik nu van niet. Ik schaam me niet snel voor muziek die ik draai, het Frans Bauer effect zie ik dan ook niet snel gebeuren…