Vijfentwintigduizend tweets (en een beetje)

Gisteravond om een uur of tien klikte ik voor de 25.000ste keer op het knopje ‘tweet’ op Twitter.com. Iets meer dan 25.000 keer heb ik inmiddels dus een tekst geschreven van maximaal 140 tekens.

Twitter @MarcoKalnenek

Volgens howlonghaveyoubeentweeting.com deed ik er twee jaar, twee maanden. twee weken en zes dagen over om deze mijlpaal te bereiken. Dat zijn grofweg 30 berichten per dag.

Het is natuurlijk allang niet meer origineel om een blogpost aan Twitter te wijden, maar het blijft fascinerend om te zien dat dit fenoneen de mensheid nog net zo weet te verdelen als, pak ‘m beet, een verbod op hoofddoekjes. Twitter, je bent voor of je bent tegen.

Aan de tegenstanders – of liever, de mensen die Twitter niet gebruiken, omdat ze er het nut niet van inzien – uitleggen wat het me gebracht heeft, die 25.000 berichtjes in twee jaar tijd, is niet makkelijk. Twitter is een aardig tijdverdrijf, het leidt soms tot ergernissen, het zorgt dat ik vaak domweg grijnzend of hardop lachend achter mijn pc zit en – ook niet onbelangrijk – het maakt afleveringen van De Wereld Draait Door een stuk draaglijker.

Twitter heeft me ook werk opgeleverd, leuke ontmoetingen, hechte vriendschappen zelfs, naamsbekendheid voor mijn bedrijf, opbouwende of soms wat minder aardige kritiek, gratis cd’s en boeken, gastenlijstplekken voor concerten, bezoekers voor mijn websites. Omgekeerd heb ik zelf advies kunnen geven, opbeurende woorden kunnen schrijven, melige reacties kunnen geven, mensen aan elkaar kunnen voorstellen of anderen aan opdrachten kunnen helpen.

Het lijkt veel, 25.000 berichten plaatsen op een website, maar het is maar een kleine investering geweest in vergelijking met het rendement dat het tot nu toe opleverde. Ik twitter nog even door als u het niet erg vindt.

Share

Related posts:

  1. Te warm