About Author: Marco

Posts by Marco

0

De tijden veranderen

Broodjes? Check! Ticket en treinkaartje? Check! Extra tas voor platen? Check! Nog een extra tas voor platen? Dubbel-check! Dan ben ik helemaal klaar voor de…. Oh wacht. Ik ga dit weekend helemaal niet naar de Mega Platen & CD Beurs in Utrecht. De afgelopen jaren sloeg ik de halfjaarlijkse tocht naar de Jaarbeurshallen alleen over wanneer het treinverkeer overhoop lag (en als dat gebeurde was ik het hele weekend niet te genieten), maar deze keer is het heel eenvoudig: ik heb geen zin.

mp3-collectie

Vooruit, mijn budget speelt ook een rol, maar de verzameldrang van de afgelopen jaren is sterk aan het afnemen. Ik heb dit jaar welgeteld één cd gekocht en nog geen enkele lp em ik mis het vooralsnog ook niet. Ondertussen groeit mijn muziekcollectie vrijwel dagelijks, maar dan in de vorm van mp3′s. Complete discografieën, vergeten albums, onuitgebracht live-spul: het vindt allemaal de weg naar mijn harde schijf (hallo downloadverbod!) en het levert evenveel plezier op.

Ben ik van mijn geloof gevallen en gooi ik mijn platencollectie nu de deur uit? Nee hoor, absoluut niet. Het is best mogelijk dat ik in november weer enthousiast verslag doe van alle mooie dingen die ik op de Utrechtse beurs gevonden heb, of dat ik volgende week tijdens Record Store Day de plaatselijke platenzaken onveilig maak, maar voor nu vind ik het even welletjes. De tijden veranderen. Daar ontkomt zelfs het traditionele bezoek aan de Mega Platen & CD Beurs niet aan.



Share
1

De overstap

Toen ik ruim drie jaar geleden voor het eerst een smartphone wilde aanschaffen, was de keuze niet zo moeilijk: ik gebruikte geen apparaten van Apple, ik wilde qua hardware niet aan één merk vastzitten en ik gebruikte op mijn pc al de nodige toepassingen van Google, dus het was vrij logisch dat ik voor een Android-telefoon koos. Het werd een HTC Desire, die twee jaar later werd gevolgd door de Samsung Galaxy S3, die ik nu nog steeds gebruik.

Intussen schafte ik medio 2012 een tablet aan en ook dat werd een apparaat dat op Android draaide: een Samsung Galaxy Tab 2 10.1. Een mooi apparaat, maar in de praktijk bleef ik toch vooral mijn telefoon raadplegen als ik snel even mail wilde checken of een tweet wilde versturen. De tablet was er vooral om ‘s avonds even wat nieuws op te lezen of een YouTube-clipje te kijken. Verder hing hij regelmatig aan mijn stereo-installatie, bij wijze van muziekvoorziening, maar het was toch niet het allround-apparaat dat ik zowel zakelijk als privé gebruikte.

En toen maakte ik De Overstap.

4079239904_ba3563aa16_b

Ik zal jullie de details besparen (vooruit dan: mijn moeder nam mijn tablet over, zodat ze nu ook kan internetbankieren en online het weerbericht kan raadplegen), maar rond de afgelopen jaarwisseling was ik ineens in de markt voor een andere tablet. Een Galaxy Tab 3 kopen, zag ik niet zitten, aangezien ik er dan qua functionaliteit niet of nauwelijks op vooruit zou gaan. Daar kwam bij dat ik inmiddels weer wat vaker bezig was met het produceren van eigen muziek en tja, wie over mobiele muziekproductie gaat lezen, leert al snel dat Apple’s iOS daarvoor vele malen meer geschikt is dan Android en dat er een veelvoud aan professionele muziek-apps beschikbaar is voor de iPad.

4079239904_ba3563aa16_b1

Zo stapte ik drie maanden geleden dus over van een Samsung Galaxy Tab 2 op een iPad Air, van Android op iOS. Het verschil is enorm: de Galaxy Tab 2 is geen slechte tablet, maar de iPad Air is echt een verademing. Lichter, compacter, handzamer en met een prachtig scherm. Apps starten sneller, blijven niet meer hangen en het aanbod aan apps is sowieso veel ruimer, zowel voor muzikale toepassingen als voor andere zaken. Zelfs de Gmail-app van Google werkt onder iOS beter.

Opeens is de tablet niet meer alleen het speeltje om ‘s avonds even mee op de bank te zitten, maar het is ook het apparaat dat naast me ligt wanneer ik aan het werk ben en een tweede scherm opeens handig blijkt voor het bijhouden van mail, agenda en de to-do list. Het feit dat MS Office sinds kort een iPad-versie kent, is daarbij nog eens een extra bonus.

Wat muziekproductie betreft, heb ik pas het topje van de ijsberg gezien. Er is een enorme hoeveelheid software synthesizers, drummachines en sequencers verkrijgbaar, samen met mobiele versies van bekende DAW’s (Digital Audio Workstations), effect-plugins en zelfs complete masteringsuites. De iPad Air werkt in ieder geval prima samen met mijn MIDI-controller.

Mijn pc zal voorlopig een Windows-machine blijven, maar wanneer ik tegen het einde van het jaar een nieuwe telefoon mag uitzoeken, ligt het niet meer voor de hand dat het een Android-toestel zal worden. Ik ben weliswaar nog geen echte Apple-fanboy, maar drie maanden iPad en iOS smaken wel degelijk naar méér.



Share
0

Wat draaiden wij?

De temperaturen doen al denken aan het einde van het tweede kwartaal, maar het nieuwe jaar is toch echt pas drie maanden oud. Zoals gebruikelijk waren ook deze maanden weer gevuld met muziek en dus is het de hoogste tijd om de Last.fm-statistieken er weer eens op na te slaan. Welke artiesten draaide ik het vaakst in het eerste kwartaal van 2014? Hieronder een overzichtje, met tussen haakjes het aantal gedraaide tracks.

1 Frank Zappa (823)
2 Beck (276)
3 Prince (261)
4 Elvis Presley (200)
5 Sun Ra (151)
6 John Coltrane (137)
7 Charles Mingus (126)

8 Frank Sinatra (121)
9 Devendra Banhart (121)
10 Bob Dylan (106)
11 Ornette Coleman (104)
12 David Bowie (100)
13 The Beach Boys (94)
14 Miles Davis (76)
15 Charlie Parker (74)

16 Peter Fox (74)
17 Sonny Rollins (71)
18 Thelonious Monk (66)
19 The Beatles (66)
20 Soft Machine (64)

Vorig jaar ging David Bowie nog verrassend aan de leiding na het eerste kwartaal. Dit jaar is het gewoon weer Frank Zappa, met vlag en wimpel. Beck staat weer eens ouderwets hoog, dankzij zijn mooie nieuwe album. Voor de rest draaide ik vooral veel jazz de afgelopen drie maanden, een trend die vorig jaar al inzette. Of we dat aan het eind van het jaar ook nog terugzien? Dat weten we over negen maanden!

Share
0

Banned From Utopia nog niet op volle kracht

Met een concert van The Crimson ProjeKCt in het verschiet, een legendarisch optreden van The Magic Band nog vers in het geheugen en de start van de Europese tour van Banned From Utopia als meest recente wapenfeit, lijkt Heerlen zich langzamerhand te ontpoppen als het Zoetermeer (waar Cultuurpodium De Boerderij al jaren dit soort acts programmeert) van het zuiden. Een trend die ik alleen maar kan toejuichen en die, gezien het feit dat de Nieuwe Nor gisteren tot de nok toe gevuld was, duidelijk aanslaat.

Banned from Utopia 1

Gisteravond trad Banned From Utopia dus aan: zeven muzikanten die elk met Frank Zappa gespeeld hebben en die zijn muziek al jaren in ere houden, in steeds wisselende bezetting.

Vier van de muzikanten van gisteravond – Robert Martin, Ed Mann, Chad Wackerman en Albert Wing – maakten deel uit van Zappa’s laatste band. In die hoedanigheid zag ik ze in mei 1988 in Rotterdam, tijdens een concert dat sindsdien in mijn geheugen gegrift staat. Het is natuurlijk niet helemaal eerlijk om een vergelijking te maken met het optreden van destijds: Frank Zappa is overvangbaar en daar kunnen geen honderd oud-bandleden tegenop. Ik miste zijn snijdende, hoekige solo’s gisteren in stukken als “Marqueson’s Chicken” en “City of tiny lights”. Ik had willen zien hoe de iets te nonchalant spelende Ed Mann ze op zijn kop zou krijgen wanneer hij de presets op zijn digitale marimba weer eens op het verkeerde moment wisselde. En hoe geweldig zou een stukje ‘audience participation’ geweest zijn in een zaal als deze?

Dat alles doet niets af aan het feit dat Banned From Utopia Zappa’s muziek met verve en enthousiast brengt. Ray White is het stralende middelpunt, bandleider Robert Martin ziet er vanachter zijn synthesizer op toe dat alles vlotjes verloopt, terwijl bassist Tom Fowler op de achtergrond een solide basis legt. Dat de band tijdens de eerste show van deze tour nog niet de geoliede machine is, die ze na tien of vijftien optredens ongetwijfeld wel zal zijn, is dan ook puur een constatering en geen verwijt.

Banned from Utopia 2a

De setlist van de show is afwisselend: van complexe stukken als “The Black Page” – hier gespeeld in het ‘new age’-arrangement dat ook in 1988 gebruikt werd – en “Dupree’s Paradise”, tot knallers als “Doreen” en “In France”. Pas tijdens de eerste toegift komt ook de typisch Zappaanse humor om de hoek kijken, wanneer Ray White in de huid van “Mr. Sting” kruipt en voordoet hoe arrogant deze zich tijdens zijn gastopteden in maart 1988 gedroeg. Het optreden wordt afgesloten met een spetterend “Peaches en Regalia”.

Helemaal op volle kracht speelde Banned From Utopia dus nog niet gisteren, maar het speelplezier en het feit dat dit het neusje van de zalm is als het gaat om Zappa-gerelateerde bands, maken dat het een goede, onderhoudende show was. Wie de band de komende dagen of weken nog live gaat zien, mag zich alvast verheugen, want zodra deze heren honderd procent op elkaar ingespeeld zijn, spelen ze iedere zaal plat.

Share
0

Ze komen

Het gerucht was er al een hele tijd, maar ondanks de ‘inside’ signaaltjes die hier en daar op te vangen waren, was het nog lang niet zeker dat ze écht zouden komen. Tot vanmorgen dus, want toen maakten de Rolling Stones zelf bekend dat ze op 7 juni a.s. zullen optreden op Pinkpop in Landgraaf.

Dat het bericht al voor de officiële perspresentatie wereldkundig wordt gemaakt, is waarschijnlijk een anti-climax voor de organisatie, die vorig jaar al de hele line-up van het festival zag uitlekken. Hoe het ook zij: dit wordt zo ongeveer de laatste kans om de Stones zo dicht bij huis te zien, dus ik overweeg serieus om mijn spaarvarken stuk te slaan en deze keer naar Landgraaf te pelgrimeren.

Wie op 7 juni toch op Pinkpop is, mag overigens de Limburgse band Les Djinns niet missen. De heren uit Roggel wonnen afgelopen zondag in de Maaspoort in Venlo de finale van bandwedstrijd Nu of Nooit en werden daarmee automatisch toegevoegd aan het affiche van het festival.

Vanaf 12 uur vanmiddag is de perspresentatie van Pinkpop te volgen via www.pinkpop.nl/perspresentatie

Share
0

Banned From Utopia start Europese tour in Heerlen

In juni 1994 vroeg de organisatie van het Jazz Open Festival in Stuttgart een aantal musici uit de band van Frank Zappa of ze tijdens het festival een eerbetoon wilden brengen aan hun voormalige werkgever, die een half jaar daarvoor was overleden. Daarmee was (toen nog) Band From Utopia een feit.

Banned from Utopia 2014

De naam is inmiddels veranderd in Banned From Utopia, de bezetting is in de loop van de jaren gewijzigd (o.a. Ike Willis en Tommy Mars verdwenen uit de band), maar volgens insiders is dit zonder enige twijfel het beste Zappa-eerbetoon dat anno 2014 live te bewonderen is. Wanneer je de lijst van muzikanten ziet, kan dat haast ook niet anders: Banned From Utopia bestaat op dit moment uit Chad Wackerman, Ed Mann, Robert Martin, Arthur Barrow (op het laatste moment toegevoegd aan de line-up!), Ray White, Tom Fowler en Albert Wing.

Op 25 maart a.s. begint Banned From Utopia aan een Europese tour, die tot mijn grote vreugde als eerste Poppodium Nieuwe Nor zal aandoen. Eén dag later is de band te zien in De Boerderij in Zoetermeer.

Alle info over het concert in Heerlen, inclusief ticketverkoop, vind je op www.nieuwenor.nl.

Share
0

Hee, vinyl is terug!

De afgelopen drie, vier jaar is het in mijn virtuele vriendenkring een ‘running joke’ geworden om zoveel mogelijk “vinyl is terug”-artikelen te delen via Facebook en Twitter, aangezien die jaar na jaar blijven opduiken en ons om de paar maanden opnieuw vertellen hoe hip het is om weer platen te kopen. Dat vinyl ondanks alles een niche-product blijft (pak ‘m beet 1% van de totale muziekverkopen) zeggen de meeste artikelen er niet bij.

Ondertussen zat in mijn achterhoofd dat zeurende gevoel dat ik al véél langer geleden ergens een artikel over de opleving van plaatverkopen was tegengekomen. Vandaag vond ik het eindelijk terug – in mijn eigen archiefje nota bene: een artikel uit juni 1995 (Bron onbekend, maar waarschijnlijk één van de Limburgse kranten), waarin in feite precies hetzelfde wordt verteld als wat we de afgelopen jaren steeds lezen. Vanaf nu wil ik een euro voor elk “vinyl is terug”-artikel!

Vinyl is terug 1995

Via vinylisterug.tumblr.com probeer ik vanaf nu de grootste “vinyl is terug”-artikelen te verzamelen. Voor wie zelf aan de slag wil, is er ondertussen het hilarische “How to Write a “Vinyl is Back!” Story”.

Share
0

WeirdoTube [111]

U vroeg zich af of dit weblog is overleden? Wees gerust, vroeg of laat duiken er ongetwijfeld weer spannende berichten op. Tot het zover is, mag u dansjes doen op deze redelijk bizarre cover van Daft Punk’s “Get Lucky”:

Share
0

Vooruitblik vierendertigste editie Geen GeDonder

Ook in 2014 stel ik tijdens Geen GeDonder weer elke derde donderdag van de maand jong Limburgs muziektalent aan jullie voor in het café van poppodium Nieuwe Nor in Heerlen. Aanstaande donderdag staat de vierendertigste editie op het programma, met de volgende twee acts:

Spiralcove
De muziek van Spiralcove laat zich omschrijven als rock met een metalrandje. Invloeden van bands als Alter Bridge, Screaming Trees en Alice in Chains zijn onderhuids aanwezig. Sinds het oprichten van de band eind 2010 is de gekozen muzikale koers verder en verder verfijnd. Live staat Spiralcove garant voor een energieke show en valt ze op door de strakke en enthousiaste performance, van intieme unplugged sessies tot knallende shows met bijvoorbeeld Fates Warning (US). In 2013 brengt Spiralcove het minialbum Different Keys uit, met akoestische versies van vijf van hun nummers. Het album wordt gepromoot met een unplugged tour, waarbij de band op diverse locaties in Noord- en Midden-Limburg speelt. In 2014 wordt Heerlen dus aan dat rijtje toegevoegd.

Quirine Bruynen
Quirine is een 18-jarige singer-songwriter uit Maastricht. Ze schrijft sinds twee jaar eigen nummers waarbij ze zichzelf begeleidt op gitaar. Afgelopen jaar deed ze mee aan Kunstbende en werd 2e van Limburg. Momenteel is ze druk bezig met muziek, ze doet de vooropleiding aan het conservatorium in zowel Amsterdam als Maastricht. Binnenkort gaat ze voor het eerst haar eigen EP opnemen.

Het café van de Nieuwe Nor gaat om 20.00u open, de aanvang is om 20.30u. Uiteraard is de toegang weer gratis. Zie ook www.nieuwenor.nl.

Share
0

Wat draaiden wij in 2013? [3]

Terwijl er buiten al flink op los geknald wordt, blik ik nog één keer terug op mijn muziekjaar. Na de lijstjes van meestgedraaide tracks en albums, is het vandaag tijd voor de jaarlijkse lijst der lijsten: mijn meestbeluisterde artiesten van de afgelopen twaalf maanden, die ook dit jaar keurig werden bijgehouden door Last.fm. Tussen haakjes staat de stand van 2012:

Frank Zappa

1 [1] Frank Zappa
2 [2] David Bowie
3 [5] Captain Beefheart & His Magic Band
4 [9] Sun Ra
5 [21] Miles Davis
6 [13] Bob Dylan
7 [20] Lou Reed
8 [-] The Legendary Pink Dots
9 [15] The Velvet Underground
10 [22] John Coltrane

John Coltrane

11 [11] Prince
12 [-] The Beach Boys
13 [7] Elvis Presley
14 [-] Current 93
15 [4] The Beatles
16 [-] Charles Mingus
17 [12] Brian Eno
18 [-] John Zorn
19 [6] King Crimson
20 [-] Thelonious Monk
21 [-] Beck
22 [-] The Residents
23 [-] Duke Ellington
24 [25] Adam Ant
25 [-] Ornette Coleman
26 [-] Kevin Ayers
27 [24] George Duke
28 [-] This Heat
29 [-] Coleman Hawkins
30 [-] Pink Floyd

Frank Zappa staat zoals gebruikelijk op één, dit jaar met meer dan 2600 gedraaide tracks. David Bowie stond vorig jaar opvallend hoog, maar weet dit jaar door zijn glorieuze comeback de tweede plaats te behouden. Voor de rest ligt het lijstje aardig overhoop: De Stones stonden vorig jaar op drie, maar verdwijnen nu uit de hoogste regionen. Ook Neil Young, Johnny Cash en Kiss zakten ver weg.

De trend die ik bij het overzicht van meestgedraaide albums al noemde, is ook in deze lijst heel duidelijk zichtbaar: dit was voor mij het jaar van de jazz. Sun Ra, Miles en Coltrane schieten omhoog, en Monk, Mingus, Ornette Coleman en Duke Ellington weten een hoge notering te halen.

In 2013 overleden een aantal grote muzikale helden: Lou Reed, George Duke en Kevin Ayers. Vooral de dood van Lou Reed kwam hard aan en dat verklaart uiteraard zijn stijging en die van The Velvet Underground.

Tenslotte vallen de hoge plekken voor The Legendary Pink Dots, Current 93 en This Heat op. Zoals ik bij het albumlijstje al zei, draaide ik dit jaar veel uit de “industriële” hoek. Of deze bands de hoge noteringen in 2014 weten vast te houden, is maar zeer de vraag.

Tot zover weer de jaarlijkse terugblikjes. Vandaag en morgen op De Afgrond en op het weblog van Harry Prenger nog mijn tien favoriete albums van 2013 – met Bowie’s “The Next Day” op één – en dan storten we ons weer op een nieuw muziekjaar. Ik wens iedereen alvast een fijne jaarwisseling en het allerbeste voor 2014!

Share