About Author: admin

Posts by admin

0

WeirdoTube: The Seeds – Pushin’ Too Hard

WhatsAppShare
0

Wat draaiden wij? [April 2015]

Aangezien er op dit weblog niet heel veel spannends gebeurt en aangezien er niets leuker is dan het publiceren van lijstjes van mijn luistergedrag, gooi ik er maar weer eens wat statistiekjes tegenaan: wat draaide ik in april 2015 en wat betekent dat bezien in het licht der eeuwigheid?

Meestgedraaide artiesten april 2015
1. The Beatles (142 tracks)
2. The Who (108)
3. Sufjan Stevens (92)
4. The Rolling Stones (91)
5. Small Faces (57)

6. The Artwoods (56)
7. The Troggs (50)
8. The Animals (47)
9. The Kinks (46)
10. The Dave Clark Five (44)

Sufjan Stevens – die met “Carrie & Lowell” tot nu toe de mooiste plaat van het jaar maakte – is een vreemde eend in bovenstaand overzichtje, maar voor de rest is het duidelijk: ik zat de afgelopen weken in een Britse Beat-periode. Ik weet niet eens meer precies waardoor die werd getriggerd, maar het kan met het nieuwe album van Nellie McKay te maken hebben, waarop ze o.a. nummers van The Kinks en Small Faces covert.

Platen van de Beatles en de Stones draai ik uiteraard wel vaker, maar in het oeuvre van bijvoorbeeld Small Faces, The Animals en The Pretty Things valt er voor mij nog het een en ander te ontdekken en obscuurdere bands als The Artwoods en The Birds blijken ook zeer de moeite waard. Over een maand zullen we zien of ik nog steeds aan het graven ben in de Britse muziekjes uit de jaren zestig of dat er inmiddels weer een andere muzikale periode is aangebroken.

Voor meer luisterstatistieken kun je terecht op mijn Last.fm-profiel.

WhatsAppShare
0

Wat draaiden wij?

Het is ieder jaar weer even schrikken wanneer ik ontdek dat het eerste kwartaal voorbijgevlogen is. Toegegeven, dit jaar begon wat traag, maar het kwam daarna alsnog aardig op stoom. Natuurlijk ging dat weer gepaard met heel veel muziek. Die beluister ik vrijwel niet via hippe streamingdiensten of nog hipper vinyl, maar nog steeds voornamelijk via mijn eigen mp3-collectie. Last.fm houdt al die muziekjes nog altijd keurig bij, dus hieronder een overzicht van de artiesten die ik in het eerste kwartaal van 2015 het vaakst uit de luidsprekers liet schallen:

1 Frank Zappa (294 tracks)
2 Brian Eno (142)
3 Tangerine Dream (124)
4 Gong (100)
5 Sun Ra (97)

6 Edgar Froese (93)
7 Captain Beefheart & His Magic Band (90)
8 Klaus Schulze (86)
9 Elvis Presley (81)
10 Beck (71)

11 Solid Space (66)
12 Bernd Kistenmacher (63)
13 Didier Bocquet (62)
14 Clara Mondshine (57)
15 Kiss (52)
16 Ashra (50)
17 Alban Berg (50)
18 King Crimson (49)
19 Can (47)
20 Clifford Brown (47)

De eerste plaats voor Frank Zappa is een traditie, al moet Frank het wel met beduidend minder gedraaide tracks doen dan vorig jaar.

Verder ziet het lijstje er tamelijk anders uit dan een jaar geleden: ik heb nu nog geen “plaat van het jaar” gehoord (al zal de nieuwe Sufjan Stevens daar wellicht verandering in gaan brengen) en de jazz van Coltrane en Mingus heeft grotendeels plaatsgemaakt voor de elektronica van Froese, Schulze en Tangerine Dream. Enkele recente ontdekkingen uit dezelfde hoek scoren ook hoog, zoals Didier Bocquet en Clara Mondshine.

Terwijl ik de laatste regels van deze blogpost tik, luister ik naar Pierre Boulez, dus wellicht kan ik over drie maanden melden dat er regelmatig klassieke muziek uit de luidsprekers kwam. Bij leven en welzijn kan ik jullie eind juni vertellen wat de nieuwste rangen en standen zijn.

WhatsAppShare
0

In memoriam Daevid Allen

“Dat berichtje over het overlijden van Terry Pratchett schrijf ik morgen wel”, dacht ik gisteren. De Britse fantasy-auteur, die jarenlang mijn treinreizen een stuk aangenamer maakte, overleed gisteren immers aan de gevolgen van Alzheimer. Vanmorgen bleek er echter nog een grote held te zijn gestorven: Daevid Allen, de man die aan de basis stond van The Soft Machine en Gong.

Daevid Allen

Dat Allen niet meer lang te leven had, werd duidelijk in februari toen hij bekendmaakte ongeneeslijk ziek te zijn en daar niet tegen te gaan vechten: “I am a great believer in ‘The Will of the Way Things Are’ and I also believe that the time has come to stop resisting and denying and to surrender to the way it is”, schreef hij in een boodschap aan zijn fans.

De maximaal zes maanden levenstijd die de in 1938 geboren Allen in zijn bericht noemde, blijken achteraf gezien wat optimistisch te zijn geweest.

De muziek van Gong leerde ik zo’n vijfentwintig jaar geleden kennen via het dubbel-album “Gong Live Etc.” uit 1977, dat in de bakken lag van de plaatselijke fonotheek. Het was het begin van een ontdekkingstocht door het oeuvre van Gong, de soloplaten van Daevid Allen en de vele aanverwante projecten als Mother Gong, New York Gong, Pierre Moerlen’s Gong, University of Errors en de opnames van de eerste incarnatie van Soft Machine. Van Gong en Daevid Allen staan inmiddels meer dan vijfentwintig albums in mijn platenkast.

Het laatste album dat Daevid Allen met Gong maakte is “I See You” uit 2014. Ik moet bekennen dat ik die plaat bij verschijnen niet opgemerkt had, maar toen ik ‘m enkele weken geleden alsnog beluisterde, bleek dat het zonder meer een van de betere Gong-albums is. Vandaag blijkt het dus tevens het het muzikale afscheid van Daevid Allen te zijn geweest.

“The gong vibration will forever sound and its vibration will always lift and enhance”, schrijft Allen’s zoon Orlando Monday Allen op Facebook en alhoewel ik normaalgesproken de kriebels krijg van zweverige hippie-praatjes, past het in dit geval helemaal in het universum dat Daevid Allen met Gong heeft geschapen. Vandaag zijn we allemaal even Pothead Pixies.

WhatsAppShare
0

In memoriam Leonard Nimoy

De Amerikaanse acteur Leonard Nimoy is vandaag op 83-jarige leeftijd overleden in zijn woning in Los Angeles. Hij werd eerder deze week al in het ziekenhuis opgenomen vanwege pijn op zijn borst.

Two Sides of Leonard Nimoy

Nimoy werd uiteraard wereldberoemd als Mr. Spock in de originele Star Trek-serie. Enkele jaren geleden speelde hij die rol ook weer in de “Star Trek Into Darkness“, de tweede film in de serie ‘reboots’ van de Star Trek franchise.

Minder bekend is zijn muzikale carrière: net als zijn collega William Shatner maakte Nimoy diverse platen. Tussen 1967 en 1970 nam hij vijf lp’s op voor het Dot-label. Mijn Amerikaanse vriendin Darlene Lacey schreef daarover enkele jaren geleden een artikel voor mijn website Weirdomusic.com. Je vindt dat stukje hier.

Meer informatie over zijn platen, plus een schat aan gerelateerd fotomateriaal, vind je op www.maidenwine.com, de site die Darlene en haar man Joe al enkele jaren onderhouden. Een uitgebreider in memoriam vind je o.a. op de website van CNN.

WhatsAppShare
0

Nieuwe single Sufjan Stevens

Eind maart verschijnt “Carrie & Lowell“, het nieuwe album van Sufjan Stevens. Vooruitlopend daarop is een paar dagen geleden de single “No Shade In The Shadow Of The Cross” uitgebracht. Sufjan klinkt in het nieuwe nummer een stuk minder bombastisch dan op zijn vorige album “The Age of Adz“, maar het voorproefje smaakt in ieder geval naar meer.

WhatsAppShare
2

Let’s try this again

De één of twee trouwe bezoekers van dit weblog, die met de moed der wanhoop dagelijks controleren of ik nog nieuwe blogposts heb geschreven, kunnen oppgelucht ademhalen: na de hack van mei vorig jaar (die in mijn herinnering pas een maand of drie geleden plaatsvond) viel er hier weinig activiteit meer te bespeuren, maar vandaag heb ik het domein marcokalnenek.nl maar eens wegverhuisd bij de firma Webreus.

Password

Daar heb ik het gedeelte van mijn blogarchief dat verloren ging weliswaar niet mee terug, maar het is in ieder geval een goede reden om wat kleine details op te poetsen, oude posts opnieuw te publiceren en bovenal om af en toe weer eens een nieuw bericht te schrijven. Zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb.

WhatsAppShare
0

Wat draaiden wij?

De temperaturen doen al denken aan het einde van het tweede kwartaal, maar het nieuwe jaar is toch echt pas drie maanden oud. Zoals gebruikelijk waren ook deze maanden weer gevuld met muziek en dus is het de hoogste tijd om de Last.fm-statistieken er weer eens op na te slaan. Welke artiesten draaide ik het vaakst in het eerste kwartaal van 2014? Hieronder een overzichtje, met tussen haakjes het aantal gedraaide tracks.

1 Frank Zappa (823)
2 Beck (276)
3 Prince (261)
4 Elvis Presley (200)
5 Sun Ra (151)
6 John Coltrane (137)
7 Charles Mingus (126)

8 Frank Sinatra (121)
9 Devendra Banhart (121)
10 Bob Dylan (106)
11 Ornette Coleman (104)
12 David Bowie (100)
13 The Beach Boys (94)
14 Miles Davis (76)
15 Charlie Parker (74)

16 Peter Fox (74)
17 Sonny Rollins (71)
18 Thelonious Monk (66)
19 The Beatles (66)
20 Soft Machine (64)

Vorig jaar ging David Bowie nog verrassend aan de leiding na het eerste kwartaal. Dit jaar is het gewoon weer Frank Zappa, met vlag en wimpel. Beck staat weer eens ouderwets hoog, dankzij zijn mooie nieuwe album. Voor de rest draaide ik vooral veel jazz de afgelopen drie maanden, een trend die vorig jaar al inzette. Of we dat aan het eind van het jaar ook nog terugzien? Dat weten we over negen maanden!

WhatsAppShare