About Author: admin

Posts by admin

0

“Look up here, I’m in heaven”

“Bowie is niet meer…”

“Wie whatsappt er zo vroeg op maandagmorgen?”, dacht ik toen ik rond half negen nog net-wel-net-niet wakker aan het worden was. Ik grabbelde naar mijn telefoon. “Bowie is niet meer…” schreef vriend M.

Ik dacht even dat hij verwees naar het Dropbox-linkje dat ik hem een paar dagen geleden had gestuurd. Maar nee, er was ook een pushbericht van Nu.nl met dezelfde strekking: Bowie is niet meer.

Genie. Kameleon. Held. Alles is de afgelopen uren al zo’n beetje gezegd. Zelf denk ik terug aan mijn eerste Bowie-single: “China Girl”, gekregen voor mijn veertiende verjaardag. Ik denk aan ruim dertig jaar Bowie-platen draaien, soms wat vaker, soms een tijdje niet. Ik denk aan zijn volkomen onverwachte en briljant opgezette comeback, twee jaar geleden. Ik denk aan afgelopen vrijdag, toen hij gewoon weer jarig was en ons trakteerde op “Blackstar”.

David Bowie

Er zal de komende jaren vast nog wel het een en ander aan archiefmateriaal verschijnen, maar “Blackstar” blijkt de afscheidsplaat van David Bowie te zijn. Opeens lijken die cryptische teksten nog maar over één ding te gaan. En die video bij “Lazarus”. Jeetje, die video.

De rest van de dag laat ik zijn muziek voor zichtzelf spreken. Dag Ziggy, dag Thin White Duke, dag David, bedankt voor die enorme berg fantastische muziek.

WhatsAppShare
0

Wat draaiden wij in 2015?

Ach, jaarlijstjes. Je wordt er tegenwoordig al vanaf oktober mee doodgegooid. En ach, Last.fm. Mijn voormalige favoriete website allertijden blunderde medio dit jaar met een restyling, die het vrijwel onmogelijk maakte om luisterstatistieken op een leesbare manier weer te geven. Gelukkig is een deel van de oude functionaliteit inmiddels weer terug en kan ik jullie toch trakteren op een overzicht van mijn meestbeluisterde tracks, artiesten en albums van 2015.

Sufjan Stevens - CarrieLowell

Meestgedraaide tracks
1. The Rolling Stones — Start Me Up (16 keer)
2. Sufjan Stevens — Eugene (16)
3. Sufjan Stevens — The Only Thing (16)
4. The Beatles — Love Me Do (15)
5. The Beatles — She Loves You (15)

Keith Richards - Crosseyed Heart

Meestgedraaide albums
1. Keith Richards — Crosseyed Heart (164 gedraaide tracks)
2. Sufjan Stevens — Carrie & Lowell (150)
3. The Pretty Things — S.F. Sorrow (135)
4. The Kinks — Classics: The Best of the Kinks (92)
5. Small Faces — Small Faces [40th Anniversary Edition] (87)
6. Benjamin Clementine — At Least For Now (85)
7. The Artwoods — Singles A’s & B’s (76)
8. Solid Space — Space Museum (76)
9. The Iveys — Maybe Tomorrow (70)
10. Alan Hawkshaw — Arp Odyssey (70)
11. The Troggs — Trogglodynamite (66)
12. Herman’s Hermits — There’s a Kind of Hush All over the World (63)
13. Art Tatum — The Chronological Classics: 1932-1934 (62)
14. Karlheinz Stockhausen — Stimmung (61)
15. Fish — Field of Crows (61)

Frank Zappa - Roxy the Movie

Meestgedraaide artiesten [tussen haakjes de stand van 31 december 2014]
1 [1] Frank Zappa
2 [8] The Beatles
3 [10] Elvis Presley
4 [-] The Rolling Stones
5 [3] David Bowie
6 [-] The Who
7 [9] Miles Davis
8 [16] Bob Dylan
9 [2] Prince
10 [12] Brian Eno
11 [-] Sufjan Stevens
12 [-] Duke Ellington
13 [-] Johann Sebastian Bach
14 [-] Johnny Cash
15 [15] Captain Beefheart & His Magic Band
16 [-] Fletcher Henderson
17 [4] Sun Ra
18 [-] Thelonious Monk
19 [7] John Coltrane
20 [-] Tangerine Dream

De conclusie? Ik draaide in 2015 weinig muziek uit 2015. Sufjan Stevens maakte mijn favoriete album van het jaar, maar qua aantal draaibeurten werd hij ingehaald door Keith Richards, die gewoon een leuke, ongecompliceerde rockplaat maakte.

De muzikale wens voor 2016? Dat David Bowie’s “Blackstar” inderdaad zo goed is als de twee recente singles doen vermoeden, maar dat het niet het enige geniale album van het jaar zal blijken te zijn. Over twaalf maanden weten we meer.

WhatsAppShare
1

In memoriam Gail Zappa

Het bericht circuleerde in de loop van de avond al op Twitter en Facebook, maar de Zappa Family Trust heeft nu officieel bevestigd dat Frank Zappa’s weduwe Gail vandaag op zeventigjarige leeftijd is overleden.

Hieronder het statement dat gepubliceerd werd op Zappa.com:

Gail Zappa 1945-2015

Gail Zappa

January 1, 1945 – October 7, 2015

Gail Zappa, nee Adelaide Gail Sloatman, age 70, departed this earth peacefully at her home on Wednesday, October 7, 2015, surrounded by her children.

Married to Frank Zappa at age 22, Gail was a doe-eyed, barefooted trailblazer, giving equal value to her domestic and professional responsibilities as matriarch of the family and overseer of all Zappa enterprises. She devoted herself to partnering with her husband in the music business and raising their children, Moon Unit, Dweezil, Ahmet and Diva.

Gail enthusiastically executed her role as guardian of her husband’s creative life and, with his passing, strove to ensure his legacy as one of the leading American composers and musicians of the 20th century. In this and all business endeavors, Gail passionately advocated to establish clear definitions of intellectual property and copyright laws on behalf of not just her husband, but all artists. While she conducted intricate legal negotiations with corporations as grand dame of the Zappa Family Trust, she never failed to impart the sense of humor that was part and parcel of her indomitable and formidable personality. Gail, self-described as a pagan absurdist, was motivated by love in all aspects of her life, kept her authenticity intact, unbowed and, simply put, was one bad ass in the music business and political world.

Gail will forever be identified as a key figure in the creative renaissance that is Laurel Canyon. But more than any singular accomplishment, she defined herself in her personal relationships, happiest when surrounded by loved ones and artists, often one in the same. The memories she leaves behind are indeed her own art form. Her searing intelligence, unforgettable smile, wild thicket of hair and trailing black velvets leave a blur in her wake.

There is no further information to report. This is the only statement that will be released by the family.

WhatsAppShare
0

Wat draaiden wij? [Eerste helft 2015]

De mussen vallen van het spreekwoordelijke dak, maar de muziek gaat gewoon door. Zo blik ik traditiegetrouw dus terug op mijn luisterdieet van de afgelopen zes maanden, dat zoals gebruikelijk keurig werd bijgehouden door Last.fm. Tussen haakjes staan de standen over het eerste halfjaar van 2014.

1 [10] The Beatles
2 [1] Frank Zappa
3 [5] Elvis Presley
4 [21] The Rolling Stones
5 [-] The Who

6 [14] Brian Eno
7 [6] Miles Davis
8 [-] The Pretty Things
9 [-] Tangerine Dream
10 [2] Sun Ra
11 [9] David Bowie
12 [-] Sufjan Stevens
13 [11] Bob Dylan
14 [17] Ornette Coleman
15 [-] Gong

16 [-] Lou Reed
17 [4] Beck
18 [-] Johnny Cash
19 [-] The Dave Clark Five
20 [-] Small Faces
21 [-] Captain Beefheart & His Magic Band
22 [3] Prince
23 [15] Kiss
24 [-] Edgar Froese
25 [23] Art of Noise

Ik luisterde de afgelopen periode veel naar Britse pop uit de jaren ’60. Dat verklaart waarom Zappa het deze keer af moet leggen tegen The Beatles en waarom acts als The Who en The Pretty Things hoog genoteerd staan.

Het percentage overleden helden is in dit lijstje helaas ook weer wat groter geworden, want Edgar Froese, Daevid Allen (Gong) en Ornette Coleman overleden allemaal in de afgelopen zes maanden. Over het in rap tempo doodgaan van beroemdheden – van James Last tot Chris Squire tot Patrick Macnee – moet ik het sowieso nog een keer hebben. Ooit, wanneer het minder warm is.

WhatsAppShare
0

WeirdoTube: The Seeds – Pushin’ Too Hard

WhatsAppShare
0

Wat draaiden wij? [April 2015]

Aangezien er op dit weblog niet heel veel spannends gebeurt en aangezien er niets leuker is dan het publiceren van lijstjes van mijn luistergedrag, gooi ik er maar weer eens wat statistiekjes tegenaan: wat draaide ik in april 2015 en wat betekent dat bezien in het licht der eeuwigheid?

Meestgedraaide artiesten april 2015
1. The Beatles (142 tracks)
2. The Who (108)
3. Sufjan Stevens (92)
4. The Rolling Stones (91)
5. Small Faces (57)

6. The Artwoods (56)
7. The Troggs (50)
8. The Animals (47)
9. The Kinks (46)
10. The Dave Clark Five (44)

Sufjan Stevens – die met “Carrie & Lowell” tot nu toe de mooiste plaat van het jaar maakte – is een vreemde eend in bovenstaand overzichtje, maar voor de rest is het duidelijk: ik zat de afgelopen weken in een Britse Beat-periode. Ik weet niet eens meer precies waardoor die werd getriggerd, maar het kan met het nieuwe album van Nellie McKay te maken hebben, waarop ze o.a. nummers van The Kinks en Small Faces covert.

Platen van de Beatles en de Stones draai ik uiteraard wel vaker, maar in het oeuvre van bijvoorbeeld Small Faces, The Animals en The Pretty Things valt er voor mij nog het een en ander te ontdekken en obscuurdere bands als The Artwoods en The Birds blijken ook zeer de moeite waard. Over een maand zullen we zien of ik nog steeds aan het graven ben in de Britse muziekjes uit de jaren zestig of dat er inmiddels weer een andere muzikale periode is aangebroken.

Voor meer luisterstatistieken kun je terecht op mijn Last.fm-profiel.

WhatsAppShare
0

Wat draaiden wij?

Het is ieder jaar weer even schrikken wanneer ik ontdek dat het eerste kwartaal voorbijgevlogen is. Toegegeven, dit jaar begon wat traag, maar het kwam daarna alsnog aardig op stoom. Natuurlijk ging dat weer gepaard met heel veel muziek. Die beluister ik vrijwel niet via hippe streamingdiensten of nog hipper vinyl, maar nog steeds voornamelijk via mijn eigen mp3-collectie. Last.fm houdt al die muziekjes nog altijd keurig bij, dus hieronder een overzicht van de artiesten die ik in het eerste kwartaal van 2015 het vaakst uit de luidsprekers liet schallen:

1 Frank Zappa (294 tracks)
2 Brian Eno (142)
3 Tangerine Dream (124)
4 Gong (100)
5 Sun Ra (97)

6 Edgar Froese (93)
7 Captain Beefheart & His Magic Band (90)
8 Klaus Schulze (86)
9 Elvis Presley (81)
10 Beck (71)

11 Solid Space (66)
12 Bernd Kistenmacher (63)
13 Didier Bocquet (62)
14 Clara Mondshine (57)
15 Kiss (52)
16 Ashra (50)
17 Alban Berg (50)
18 King Crimson (49)
19 Can (47)
20 Clifford Brown (47)

De eerste plaats voor Frank Zappa is een traditie, al moet Frank het wel met beduidend minder gedraaide tracks doen dan vorig jaar.

Verder ziet het lijstje er tamelijk anders uit dan een jaar geleden: ik heb nu nog geen “plaat van het jaar” gehoord (al zal de nieuwe Sufjan Stevens daar wellicht verandering in gaan brengen) en de jazz van Coltrane en Mingus heeft grotendeels plaatsgemaakt voor de elektronica van Froese, Schulze en Tangerine Dream. Enkele recente ontdekkingen uit dezelfde hoek scoren ook hoog, zoals Didier Bocquet en Clara Mondshine.

Terwijl ik de laatste regels van deze blogpost tik, luister ik naar Pierre Boulez, dus wellicht kan ik over drie maanden melden dat er regelmatig klassieke muziek uit de luidsprekers kwam. Bij leven en welzijn kan ik jullie eind juni vertellen wat de nieuwste rangen en standen zijn.

WhatsAppShare
0

In memoriam Daevid Allen

“Dat berichtje over het overlijden van Terry Pratchett schrijf ik morgen wel”, dacht ik gisteren. De Britse fantasy-auteur, die jarenlang mijn treinreizen een stuk aangenamer maakte, overleed gisteren immers aan de gevolgen van Alzheimer. Vanmorgen bleek er echter nog een grote held te zijn gestorven: Daevid Allen, de man die aan de basis stond van The Soft Machine en Gong.

Daevid Allen

Dat Allen niet meer lang te leven had, werd duidelijk in februari toen hij bekendmaakte ongeneeslijk ziek te zijn en daar niet tegen te gaan vechten: “I am a great believer in ‘The Will of the Way Things Are’ and I also believe that the time has come to stop resisting and denying and to surrender to the way it is”, schreef hij in een boodschap aan zijn fans.

De maximaal zes maanden levenstijd die de in 1938 geboren Allen in zijn bericht noemde, blijken achteraf gezien wat optimistisch te zijn geweest.

De muziek van Gong leerde ik zo’n vijfentwintig jaar geleden kennen via het dubbel-album “Gong Live Etc.” uit 1977, dat in de bakken lag van de plaatselijke fonotheek. Het was het begin van een ontdekkingstocht door het oeuvre van Gong, de soloplaten van Daevid Allen en de vele aanverwante projecten als Mother Gong, New York Gong, Pierre Moerlen’s Gong, University of Errors en de opnames van de eerste incarnatie van Soft Machine. Van Gong en Daevid Allen staan inmiddels meer dan vijfentwintig albums in mijn platenkast.

Het laatste album dat Daevid Allen met Gong maakte is “I See You” uit 2014. Ik moet bekennen dat ik die plaat bij verschijnen niet opgemerkt had, maar toen ik ‘m enkele weken geleden alsnog beluisterde, bleek dat het zonder meer een van de betere Gong-albums is. Vandaag blijkt het dus tevens het het muzikale afscheid van Daevid Allen te zijn geweest.

“The gong vibration will forever sound and its vibration will always lift and enhance”, schrijft Allen’s zoon Orlando Monday Allen op Facebook en alhoewel ik normaalgesproken de kriebels krijg van zweverige hippie-praatjes, past het in dit geval helemaal in het universum dat Daevid Allen met Gong heeft geschapen. Vandaag zijn we allemaal even Pothead Pixies.

WhatsAppShare
0

In memoriam Leonard Nimoy

De Amerikaanse acteur Leonard Nimoy is vandaag op 83-jarige leeftijd overleden in zijn woning in Los Angeles. Hij werd eerder deze week al in het ziekenhuis opgenomen vanwege pijn op zijn borst.

Two Sides of Leonard Nimoy

Nimoy werd uiteraard wereldberoemd als Mr. Spock in de originele Star Trek-serie. Enkele jaren geleden speelde hij die rol ook weer in de “Star Trek Into Darkness“, de tweede film in de serie ‘reboots’ van de Star Trek franchise.

Minder bekend is zijn muzikale carrière: net als zijn collega William Shatner maakte Nimoy diverse platen. Tussen 1967 en 1970 nam hij vijf lp’s op voor het Dot-label. Mijn Amerikaanse vriendin Darlene Lacey schreef daarover enkele jaren geleden een artikel voor mijn website Weirdomusic.com. Je vindt dat stukje hier.

Meer informatie over zijn platen, plus een schat aan gerelateerd fotomateriaal, vind je op www.maidenwine.com, de site die Darlene en haar man Joe al enkele jaren onderhouden. Een uitgebreider in memoriam vind je o.a. op de website van CNN.

WhatsAppShare
0

Nieuwe single Sufjan Stevens

Eind maart verschijnt “Carrie & Lowell“, het nieuwe album van Sufjan Stevens. Vooruitlopend daarop is een paar dagen geleden de single “No Shade In The Shadow Of The Cross” uitgebracht. Sufjan klinkt in het nieuwe nummer een stuk minder bombastisch dan op zijn vorige album “The Age of Adz“, maar het voorproefje smaakt in ieder geval naar meer.

WhatsAppShare