Bij het blokkeren van websites en het voorkomen dat informatie vrij uitgewisseld kan worden, denken we doorgaans aan landen als Iran en China. Nederland kan zich sinds gisteren echter ook scharen in dit rijtje. Torrentsite The Pirate Bay moet de activiteiten in Nederland binnen tien dagen staken, zo oordeelde de rechter, nadat de eigenaren van de site gedagvaard waren door de Stichting BREIN.
Een dergelijke blokkade, voor zover die praktisch al mogelijk is, is volkomen zinloos, overbodig en getuigt van het feit dat BREIN en de entertainmentindustrie nog steeds achter de feiten aanhobbelen.
“Information wants to be free”. Consumenten willen muziek en films op een moderne manier kunnen consumeren, snel en onbeperkt en zonder dat ze om de tien jaar hun verzameling weer op een ander formaat moeten kopen. Ik ben ervan overtuigd dat het gros daar een vergoeding voor wil betalen, maar de platen- en filmmaatschappijen bieden hun klanten nog steeds geen alternatieven voor sites als The Pirate Bay.
Gaat er iemand ook maar één CD meer kopen als TPB daadwerkelijk wordt geblokkeerd in Nederland? En omgekeerd: is er ook maar iemand minder naar de bioscoop gegaan, omdat hij films binnenhaalt via een bittorrentsite? Met het bioscoopbezoek gaat het al jaren goed in Nederland en uit onderzoeken is al meermalen gebleken dat file-sharers actievere muziekconsumenten zijn, dan mensen die géén downloadsites bezoeken.
Hoe het ook afloopt met The Pirate Bay, het tij is niet meer te keren. Blokkades van websites maken niet dat “het volk” met hangende pootjes terugkeert naar de CD-winkel. Deze vreemde vorm van censuur leidt er alleen toe dat het uitwisselen van muziek en films weer terugkeert naar de “underground”. Terug naar de tijd van ruilen van cassettebandjes. Alleen zal het nu gebeuren via anonieme torrenttrackers of het uitwisselen van harde schijven. Op zo’n externe harddisk van 1 TB passen immers heel wat muziekjes!
