Heb ik in het negenjarige bestaan van dit weblog al eens verwezen naar GeenStijl? Ik kan het me niet heugen. Nu dus wel. Klikt allen hier om het artikel van Matthijs “Johnny Quid ” van den Beukel over held der helden Frank Zappa te lezen.

Terwijl wij gisteren met z’n allen kalkoen of andere beesten aten, overleed de Amerikaanse musicus Jim “Motorhead” Sherwood (voluit Euclid James Jim Sherwood) aan de gevolgen van een ernstige ziekte.
Sherwood was één van de originele leden van Frank Zappa‘s Mothers of Invention. Hij is als zanger en saxofonist te horen op alle albums van de originele Mothers, van “Freak Out” tot en met “Uncle Meat”, en op diverse latere compilaties, zoals “Burnt Weeny Sandwich”.
In onderstaande clip is Motorhead Sherwood te zien op baritonsax:
Zappa en Motorhead kenden elkaar al sinds 1956. Motorhead maakte deel uit van Zappa’s band The Blackouts en bracht zes maanden door in Zappa’s Studio Z in Cucamonga. Vervolgens maakte hij deel uit van de Mothers of Invention, eerst als roadie, vervolgens als muzikant. Motorhead Sherwood zou in de loop van de jaren nog diverse keren opduiken op Zappa-albums, o.a. op “You Are What You Is” uit 1981. Hij is ook te zien in diverse Zappa-films, waaronder “200 Motels” en de in 1987 op video uitgebrachte “Uncle Meat”.
Jim “Motorhead” Sherwood is 69 jaar geworden.
Vandaag is het precies één jaar geleden dat Captain Beefheart overleed. Ter gelegenheid daarvan schreef Levien van Oorschot een artikel voor mijn website Platenkasten.nl: Het Verlies van de Grote Don.
Tevens werd vandaag bekend dat de Zappa Family Trust begin 2012 de originele versie van Beefheart’s album “Bat Chain Puller” zal uitbrengen.
“Shiny Beast (Bat Chain Puller)” was in 1978 het tiende Beefheart-album, maar de originele in 1976 opgenomen versie is tot nu toe nooit officieel uitgebracht.
Wikipedia zegt over deze opnames: “These recordings featured a lineup of John French on drums, John Thomas on keyboards, and Moris Tepper and Denny Walley on guitars. The band represented what was left of the post-Bongo Fury band the Captain had put together after Elliot Ingber and Bruce Fowler had left.
Herb Cohen had authorized the recordings for Frank Zappa’s DiscReet Records, but the record was suppressed after getting caught up in a lawsuit Zappa had launched against Cohen. Tapes of the album had been sent to Virgin Records, however, as well as reviewers and radio stations. The album has since been heavily bootlegged, with titles such as Original Bat Chain Puller and Dust Sucker. The rights are owned by the Zappa Family Trust”.
In januari kunnen we dus 35 jaar na dato alsnog gaan genieten van een ontbrekende schakel in het ouevre van de Captain. Tot het zover is, kun je genieten van “Shiny Beast (Bat Chain Puller)” via Spotify.
Voor het eerst sinds november vorig jaar – toen Hammersmith Odeon 1978 verscheen – kunnen we ons weer verheugen op een nieuwe fysieke release van Frank Zappa:
“Feeding The Monkies At Ma Maison” is een onuitgebracht Synclavier-album, dat nog niet zolang geleden werd ontdekt in de Zappa-archieven. Het album had blijkbaar ooit op vinyl uit moeten komen. Voor deze release is het aangevuld met twee bonustracks.
Bestellen doe je hier.
In zijn woonplaats Los Angeles is afgelopen woensdag Lawrence Wayne Fischer, beter bekend als Wild Man Fischer, overleden. Hij was 66. Als doodoorzaak worden hartproblemen genoemd.
Fischer kampte al op jonge leeftijd met zware psyschische problemen. Op zijn zestiende werd hij opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis, nadat hij zijn moeder had aangevallen met een mes. Nadat hij uit het ziekenhuis ontslagen werd, zwierf hij door Los Angeles, waar hij redelijk bizarre, zelfgeschreven liedjes zong voor nietsvermoedende voorbijgangers.
Hij werd in 1965 ontdekt door Frank Zappa, die eind jaren zestig diverse documentaire-achtige platen produceerde voor zijn label Bizarre. Samen met Fischer maakte hij “An Evening With Wild Man Fischer“, een dubbelalbum dat in 1968 verscheen.
In de loop van de jaren zou Wild Man Fischer sporadisch platen blijven maken. Zo was hij in 1975 de eerste artiest die opnames maakte voor Rhino Records.
In 2005 verscheen “Derailroaded“, de definitieve documentaire over het leven van Larry Fischer. De film schetst een tamelijk droevig beeld van deze extreem paranoide man, die zijn hele leven een “freak” zou blijven.
Muzikaal gezien is Wild Man Fischer een voetnoot in de popgeschiedenis. Hij is geen Captain Beefheart of Syd Barrett. De dubbel-lp “An Evening With Wild Man Fischer” blijft echter een bijzonder document, dat gehoord zou moeten worden door iedereen met ook maar een zijdelingse belangstelling voor de buitenbeentjes uit de muziekgeschiedenis. Helaas is de kans klein dat deze plaat ooit officieel op cd uitgebracht zal worden.
Vandaag zou Frank Zappa 70 jaar zijn geworden. Om dat te vieren heeft de Zappa Family Trust een nieuwe “birthday bundle” uitgebracht via iTunes. Het digitale album bevat een aantal niet eerder uitgebrachte live-opnames van Zappa – een mooie “Treacherous Cretins” uit 1979 bijvoorbeeld – en covers van Zappa-nummers door o.a. Dweezil Zappa en Macy Gray.
Vandaag zou Frank Zappa 69 jaar zijn geworden. Om dat te vieren is hier een uitvoering van “Black Napkins” uit 1981:
Iemand vroeg me laatst of er nog wel iets toe te voegen valt aan mijn verzameling van ruim 400 beeld- en geluidsdragers van en vele tientallen boeken en tijdschriften over Frank Zappa. Het antwoord op die vraag is een volmondig “ja”, want ik heb van Zappa nog steeds meer niet dan wel. Sommige van zijn platen heb ik alleen op cd, van andere titels heb ik alleen reissues in huis en er zijn nog stapels bootlegs die ik mis. Over het werk van aanverwante artiesten als Steve Vai, George Duke en Captain Beefheart hebben we het maar helemaal niet.
Gelukkig komt er zo af en toe nog wel eens een leuk item binnen. Zoals deze cassette uit 1987:
“The Guitar World According to Frank Zappa” werd in juni ’87 uitgebracht door het blad Guitar World. Als ik het goed heb, was de cassette alleen tegen betaling te krijgen, dus het is niet zo dat abonnees van het blad ‘m automatisch in de bus kregen. De cassette is inmiddels redelijk schaars.
Het leuke van “The Guitar World…” is dat er 3 tracks op staan die in deze vorm niet op andere releases te vinden zijn: twee langere versies van nummers die een jaar later op de dubbel-cd “Guitar” zouden verschijnen én een geremixte versie van “Revised Music For Guitar And Low Budget Orchestra”, met extra drum-overdubs door Chad Wackerman.
Wie nog iets spannends van Zappa in de kast heeft liggen, moet vooral niet schromen om te reageren!
Net als twee jaar geleden heeft de Zappa Family Trust vandaag een Frank Zappa Birthday Bundle uitgebracht via iTunes. Vijf tracks van Zappa zelf, waarvan drie niet eerder uitgebrachte live-opnames. Daarnaast diverse nummers van Dweezil en Diva Zappa en Joe Travers. Meer info vind je hier.
Het moet nog kerst worden, maar het mooiste kadootje heb ik eigenlijk al gekregen: niet één maar twee mailtjes van Van Dyke Parks:
U weet wel, Van Dyke Parks die samen met Brian Wilson het legendarische “Smile” album maakte. Dezelfde Parks die nummers arrangeerde en produceerde voor Tim Buckley, Joanna Newsom, Ry Cooder, Randy Newman, Little Feat en vele anderen. De Van Dyke Parks die een handvol prachtige solo-platen opnam en die ook ooit nog eens vier maanden deel uitmaakte van Frank Zappa’s Mothers of Invention.
Aanleiding voor het hele verhaal was een discussie op het Zappateers-forum, over de vraag of Brian Wilson en Zappa eind jaren ’60 van elkaars werk op de hoogte waren en over de vraag welke rol Parks nu zelf in Zappa’s band had gespeeld.
Omdat ik eerder deze week toevallig (?) toch al op Van Dyke’s site had zitten kijken, wist ik dat daar zijn persoonlijke e-mail adres te vinden was. Ik stuurde vanmiddag dus een mailtje met wat vragen en verhip, om een uurtje of acht vanavond kwam er daadwerkelijk een reactie:
Over Wilson en Zappa: “No, Brian and Frank never met. It’s safe to say Brian wasn’t aware of the Mothers—they were too hip for his room maybe—but doubtless Frank would have known of Brian, and would have been unfazed……”.
Verder vertelt hij dat hij ongeveer vier maanden lid is geweest van de Mothers, maar dat hij ermee stopte omdat hij niets zag in touren. “I was interested in the recording experience exclusively.”, aldus Parks.
Grappig om te horen is dat Jimmy Carl Black een jaar of drie geleden nog heeft geprobeerd om Parks te strikken voor de Grandmothers, een collectief van voormalige Zappa-bandleden.
Alles bij elkaar is dit al opwindend genoeg, maar tien minuten na zijn eerste mail stuurde Van Dyke nog een tweede berichtje:
“p.s.: Visited Weird music site—
fantastic artist roster—hat’s off–
¡¡¡¡¡¡¡Esquivel!!!!!!!!!!”
Die print ik uit en hang ik boven m’n bed!