Het leven online Archive

0

Spotify introduceert Spotify Apps

Tijdens de eerste officiële presentatie sinds de oprichting van het bedrijf introduceerde online muziekdienst Spotify vanavond Spotify Apps:

“Spotify Apps are a bunch of exciting and integrated apps inside Spotify, created by some of the best and brightest brands in the world. Each glorious app brings you new music experiences built around your music tastes. Enjoy the ride!”

Met deze toevoeging wordt Spotify een open platform waarvoor iedere ontwikkelaar apps kan bouwen. Met de lancering komen vandaag meteen verschillende apps beschikbaar, gemaakt door o.a. Last.fm en songtekstensite TuneWiki. De nu beschikbare apps zijn vooral gericht op het toevoegen van afspeellijsten en recensies. De muziekdienst zal tegelijkertijd ook zelf enkele nieuwe functies uitrollen, zoals een ‘ticker’, waarmee te zien is welke nummers er op dat moment door vrienden beluisterd worden.

Het lijkt erop dat Spotify met deze uitbreiding concurrenten als Google Music heel even achter zich laat. Of het de vele tientallen labels die onlangs hun muziek terugtrokken van Spotify ervan zal overtuigen dat hun releases toch echt vindbaar zouden moet zijn via dit kanaal, valt echter nog te bezien.

1

Heello: “Ping succesfully echoed”

Heeft u dat ook wel eens? Dat uw ping succesfully wordt ge-echoed? Ik had het zojuist wel. Op het nieuwe sociale netwerk Heello.

Heello

Heello lijkt, zoals ook Nu.nl vandaag bericht, veel op een uitgeklede versie van Twitter. Een bericht heet een ‘ping’ en een retweet een ‘echo’. Het volgen van gebruikers noemt het netwerk ‘luisteren’. Ook is het mogelijk om andere gebruikers te noemen door een @-teken voor hun namen te zetten.

Heello is opgericht door Noah Everett, die eerder fotodienst Twitpic oprichtte. Net nu Twitter de samenwerking met zijn dienst heeft stopgezet, lanceert Everett zijn eigen Twitter-kloon. Dat dat juist nu gebeurt is echter “toeval”, aldus Everett.

Voegt Heello iets toe aan het rijtje Twitter, Facebook en Google+? De eerste indruk is van niet. Waar eerstgenoemde netwerken naast elkaar bestaansrecht hebben, is Heello tot nu toe niet meer dan een regelrechte Twitter-kopie. Alleen door onderscheidende opties en diensten toe te voegen, kan de site meerwaarde hebben. Na mijn proefrondje van vanmiddag zal ik Heello voorlopig dan ook links laten liggen.

0

Werkzaamheden

Ja, lieve lezertjes, in verband met problemen bij hostingbedrijf Webreus en de verhuizing van dit domein naar een andere server, ziet mijn blog er tijdelijk (?) anders uit. Ik hoop snel weer als vanouds berichten de wereld in te kunnen schoppen.

0

Muziek in de wolken

Twitter gonsde vanavond twee uur lang van berichten over #WWDC, de Apple Worldwide Developers Conference.

Nu ben ik zelf een doodgewone Windows-gebruiker en hoef ik niet direct de laatste nieuwtjes over b.v. het besturingssysteem van Apple te horen, maar het was al een tijdje bekend dat vanavond ook Apple’s eigen cloudservice iCloud zou worden aangekondigd, die in combinatie met iTunes de muziekindustrie opeens weer een heel ander aanzicht gaat geven. Het zal duidelijk zijn dat ik dáár wel degelijk het fijne van wilde weten.

Apple iCloud

Op de site van Tunecore, een bedrijf dat muziek distribueert naar o.a. iTunes, staat een interessante analyse:

“Apple’s new iCloud product marries the two disparate ideas of consumer convenience and the monetization of pirated music, providing what could be the “missing links” between consumers, artists, labels, music publishers and the emerging digital music industry. With its launch, the odometer on the music industry is about to reset itself (again).

For a simple flat monthly fee, just about any song in any user’s multiple iTunes libraries (iPhone, iPad, computer, iTouch) will automatically appear in a “virtual hard drive in the sky.“ No upload of the song is needed. Each song will be available to be grouped into playlists, streamed and re-downloaded. In the event the song is not already in the iTunes system, the user can upload it.”

En even verderop:

“The iCloud service differs markedly from the recent Amazon and Google music storage lockers–with these services you must actually upload your songs to be stored (except for Amazon, where, if you buy it at AmazonMP3, it auto-populates into the customer’s music locker). In addition, users are not able to re-download the tracks they uploaded. The re-download feature in iCloud provides the feeling of owning what you are streaming.”

Voor een vast bedrag per jaar heb je niet alleen overal toegang tot je muziekcollectie, maar maak je bestanden die je van andere bronnen hebt gedownload ook nog eens “legaal” (mits ze in de iTunes-store te vinden zijn). Een kleine revolutie.

De complete analyse van Tunecore’s Jeff Price vind je hier. Uiteraard staan er op diverse nieuwssites en weblogs ook al vele tientallen berichten over deze nieuwe dienst van Apple. Google is je vriend.

[Update: de officiële iCloud-site is nu ook online]

13

Hoe verklein ik de kans op een muzikale carrière, in drie eenvoudige stappen

Als eigenaar van anderhalf platenlabel, een aantal muziekgerelateerde websites en als redelijk zichtbaar internetpersoontje krijg ik dagelijks mail van bands en artiesten die hun activiteiten onder de aandacht willen brengen. Een deel van die mensen maakt goede of op z’n minst interessante muziek. Een deel van die mensen weet ook uit te leggen wat het doel van hun mail is: ze willen dat ik hun muziek beluister, dat ik er feedback op geef of dat ik al dan niet besluit om met ze in zee te gaan, op wat voor manier dan ook.

Vaak past de muziek die ik hoor niet bij mijn label of bij mijn sites, maar is de mail wel helder en weet ik binnen een paar regels met wie ik van doen heb en waarom hij of zij me benadert. Dat is prettig werken.

En dat is er de categorie Mensen Die Geen Idee Hebben. Waarom ze me een willekeurige link naar hun YouTube-clip sturen zonder verdere toelichting? Ik weet het niet. Waarom die link niet eens blijkt te werken? Ik weet het niet, al vermoed ik dat ze niet de moeite hebben genomen om dat te controleren.

Speciaal voor die mensen is hier mijn spoedcursus “Hoe verklein ik de kans op een muzikale carrière, in drie eenvoudige stappen”:

Tip 1: mail alle labels en muzieksites die je maar kunt vinden
Het is een klassieker onder de e-mails: de zichtbare cc-mail. Stel je speelt in een band en je hebt op zondagmiddag met één microfoon een Briljante Demo opgenomen op je zolderkamer. Dan wil je natuurlijk dat alle platenlabels van de hele wereld dat weten! Je googelt op ‘label’ en vervolgens mail je de gevonden labels. Allemaal. Tientallen tegelijk. Zichtbaar in het cc-vak. En zo zie ik dus mails voorbijkomen die tegelijkertijd gericht zijn aan Universal, Sony en aan mijn eigen kleine labeltje. Nog voor ik de verdere tekst heb gelezen, zweeft mijn vinger dan al boven de ‘delete’-knop.

Mijn echte tip: doe dat nou niet (die voelden we al aankomen hè?). Wil je in contact komen met een label, zoek dan uit wie zich bezighoudt met jouw specifieke genre en kijk als het even kan ook nog het eerst in je eigen regio. Dat speedmetallabel aan de andere kant van de stad zal best geinteresseerd zijn in jouw Briljante Speedmetaldemo. Een dubsteplabel in Alaska heeft waarschijnlijk minder interesse.

Tip 2: vertel niets over jezelf, want het is toch wel duidelijk wat je wilt
Een andere klassieker: de ontvanger van de mail snapt toch zeker wel dat je een miljoenencontract in de wacht wilt slepen of dat je een lovende recensie op de voorpagina van de website wilt? Dus stuur je een tweeregelige mail, zonder aanhef en zonder afzender. Iets in de trant van “This is our MySpace. Give us a listen” werkt altijd prima, toch?

Mijn echte tip: een verrassing misschien, maar ik zeg: doe dat nou niet. Ik kan wel gaan raden wat je wilt, maar doe op z’n minst de moeite om je even kort (ik zei: kort!) voor te stellen en aan te geven wat je zoekt. Misschien ligt er al een prima cd klaar en wil je die verder verspreiden? Ik kan het niet zien aan alleen een linkje en eerlijk gezegd vind ik het ook wel prettig om te weten met wie ik mail, dus zet er gewoon even je naam onder, afgesproken?

Tip 3: linkjes hoeven niet te werken, ik heb immers Google
Eigenlijk is dit een dubbele tip. Ten eerste: het maakt niet uit hoor, dat je de verkeerde labelnaam gebruikt als je me aanschrijft. Ik weet heus wel dat je zit te copy-pasten naar vijftig labels (hey, je gebruikt in ieder geval geen zichtbare cc!) en dat je na drie mails vergeten bent om de naam in de aanhef te wijzigigen. Ten tweede: die link die je me stuurt, hoeft niet te werken. Ik kan immers zelf wel even opzoeken waar ik je precies kan vinden. Of beter nog, zet dat meteen even op je Soundcloud-pagina: “Please google my name for links to both my work and available merchandise”. Ik verzin het niet.

Mijn echte tip: check ze even, de links die je stuurt. Iemand die vergeefs klikt, ben je meteen kwijt. Dat geldt ook in de communicatie met je potentiële publiek, bijvoorbeeld via je nieuwsbrief. En toe, als je wilt dat ik belangstelling hebt voor wat je doet, laat me dan niet zelf hoeven te zoeken. Die tijd besteed ik liever aan het afhandelen van mails van artiesten die wél correcte info gestuurd hebben.

Uiteraard is bovenstaande niet bedoeld om beginnende artiesten af te zeiken. Niet iedereen die goede muziek maakt, schrijft automatisch een goede mail of biografie. Daarnaast heb ik zelf heus wel eens de fout gemaakt om een verkeerde aanhef te gebruiken of om cc te gebruiken waar ik eigenlijk wilde bcc-en. Met een klein beetje gezond verstand ben je echter al een heel eind op weg om de aandacht van mij – of mijn collega’s – vast te houden. En dat is toch wat je als band of artiest wilt? Juist!

12

Revivalt u gezellig mee?

Zoals ik me gisteren al liet ontglippen, vindt er deze week een heuse #blogrevival plaats. Ja, met zo’n kek hekje ervoor, want dit is immers het tijdperk van de #hashtags.

We mogen @EstherDo en @Logpoes (ja, met zo’n kek ‘at’je ervoor, want dit is – afijn, u begrijpt het) de schuld geven van het feit dat ruim veertig bloggers deze week proberen om “net als vroeger” iedere dag een verse blogpost te produceren. En dat niet alleen, we hopen met z’n allen ook nog eens dat er ouderwets gecomment wordt in de eh.. comments dus.

Waarom doe ik mee aan een revival van iets waar ik zelf nooit mee gestopt ben sinds ik er acht jaar geleden mee begon? In de eerste plaats omdat ideeën van Esther en LogPoes per definitie altijd +1 zijn (alwéér zo’n term uit de wereld van hashtags en twitternamen). In de tweede plaats had ik me in januari al voorgenomen om weer wat actiever te bloggen, maar – in de derde plaats – u weet hoe die dingen gaan.

Een kleine 1800 blogposts heb ik geschreven sinds ik in mei 2003 van start ging met dit weblog. Het karakter van mijn blog is aardig veranderd in de loop van de tijd: de posts over de al dan niet gezellige weekenden met mijn (inmiddels ex-)vriendin, de saaie dagen bij mijn (inmiddels ex-)werkgever of opsommingen van aangeschafte boeken zonder verdere context of commentaar behoren tot het verre verleden. Tegenwoordig blog ik een stuk zakelijker: over de workshops die ik geef, de bands waar ik mee samenwerk, de activiteiten die ik organiseer. Af en toe doe ik een poging tot het schrijven van een meer opiniërende post, zoals het stuk over Twitterstilte, dat vervolgens binnen een paar uur ruim honderd keer werd bekeken.

Levert het nog wat op, dat bloggen? Ik ben geneigd om te zeggen van niet. Zoals ik eerder al eens schreef levert Twitter me bijvoorbeeld wél direct voordeel op, in de vorm van nieuwe zakelijke en persoonlijke contacten, nieuwe opdrachten en veel hysterische lachbuien. Mijn weblog levert minder concrete reacties op, al is het soms verrassend om te horen welke mensen er zowel privé als zakelijk via dit blog op te hoogte blijken te zijn van wat ik allemaal uitspook.

Goed, een #blogrevival dus, en ik revival gezellig mee. Lees hier nog eens wat de precieze opzet is en kijk hier voor een overzicht van alle deelnemende bloggers. Veel leesplezier!

1

Het draadloze leven [2]

Een paar weken geleden deed ik verslag van het aanleggen van een draadloos netwerkje met behulp van Apple’s Airport Express. In combinatie met mijn nieuwe stereo-installatie kan ik daarmee ook in mijn woonkamer genieten van mijn digitale muziekcollectie.

Omdat de verjaardagsgoden me dit jaar gunstig gezind waren, heb ik nog een item kunnen toevoegen aan mijn multimedia-paradijsje: een PlayOn! FullHD Network Mediaplayer van het Nederlandse merk AC Ryan.

AC Ryan PlayOn! HD

Met dit fraai vormgegeven apparaat kan ik nu ook draadloos genieten van de op mijn pc opgeslagen films, (muziek)documentaires, concerten en tv-series, ongeacht het formaat waarin ze zijn gecodeerd. Desgewenst kunnen bestanden ook gekopieerd worden naar de interne harde schijf van de mediaplayer.

AC Ryan PlayOn! HD

De installatie is erg eenvoudig en ook het toevoegen aan mijn draadloze netwerk ging redelijk soepel. Enige wat me nu te doen staat, is languit op de bank liggen en bladeren door mijn collectie.

AC Ryan PlayOn! HD

Alle info over de PlayOn! HD vind je op de site van de fabrikant.

1

Spotifette: de Spotify-estafette

Een weekje geleden lanceerde Peter Meeuwsen, medewerker van Incubate in Tilburg, een even briljant als simpel idee: de Spotifette.

Het idee is zoals gezegd simpel. Er is deze collaborative playlist in Spotify. De persoon die aan de beurt is haalt één van de 10 tracks uit de playlist en voegt een nieuwe toe. Natuurlijk licht hij deze keuze toe. Ook introduceert hij degene aan wie hij het estafettestokje doorgeeft op de Spotifette-blog. Naast het stokje geef hij ook de inloggegevens van deze blog door aan de volgende persoon, zodat dit project zichzelf in stand houdt.

Spotifette

Via Peter Meeuwsen en Barry Spooren (bassist van Silence Is Sexy) kwam het virtuele stokje eerder deze week bij mij terecht. Vanmorgen heb ik mijn bijdrage toegevoegd en het stokje doorgeven aan Paul Schwarte, die binnenkort ongetwijfeld een leuke track zal toevoegen.

2

Het draadloze leven

De hardcore computernerds die in 1994 al op internet zaten en in 2001 al een draadloos netwerk in huis hadden, mogen deze blogpost gerust overslaan. Met alle andere stervelingen wil ik graag mijn enthousiasme delen voor het feit dat ik sinds afgelopen weekend mijn favoriete muziekjes van m’n pc of laptop naar mijn stereo-installatie kan streamen.

Toen een poosje geleden Spotify werd gelanceerd in ons land was het me al duidelijk: ik wil de 35.366 tracks in mijn iTunes-bibliotheek en de miljoenen tracks in Spotify kunnen beluisteren waar ik dat wil en niet alleen achter de pc in mijn werkkamer.

Aangezien ik ook aan een nieuwe stereo toe was, viel mijn oog eerst op de Streamium-serie van Philips: setjes die al ingericht zijn voor draadloos gebruik. De prijs van zo’n installatie was echter hoog en de recensies waren matig, dus ik keek al snel verder naar andere opties. Ik verdiepte me uitgebreid in diverse mediaplayers, maar veel van die apparaten zijn in de eerste plaats geschikt voor filmliefhebbers en het streamen van muziek via iTunes of andere programma’s is niet altijd zo eenvoudig als het zou moeten zijn.

Toen ik de moed al bijna had opgegeven een echt geschikt apparaat te vinden, schoot me te binnen dat Apple wel eens de oplossing zou kunnen hebben. En inderdaad: de Airport Express blijkt het perfecte apparaatje te zijn voor mijn doel.

Airport Express

De Airport Express lijkt op een wat groot uitgevallen stekker die je in je stopcontact steekt en verbindt met je stereo-installatie. Met de meegeleverde software zet je in een mum van tijd een draadloos netwerkje op – de aangeschafte router bleek overbodig te zijn, al had ik de daarbij geleverde USB-adapter wel nodig voor m’n pc – en dankzij de naadloze integratie met iTunes beluister je binnen de korste keren je favoriete muziek waar je maar wilt. In mijn geval in de woonkamer dus, via dit kleine maar fijne setje van JVC:

Photobucket

De Airport Express werd zoals gezegd goed samen met iTunes, maar met het programma Airfoil speel je muziek af van elke bron die je maar wilt, of het nu Spotify of Last.fm is. Dankzij de optie “thuisdeling” in iTunes kan ik nu bovendien ook vanaf mijn laptop door mijn muziekcollectie bladeren en dankzij het Airport-netwerkje kan ik ook mijn internetverbinding delen tussen pc en laptop.

Airport Express

Voeg bij dat alles ook nog het feit dat mijn nieuwe stereo-installatie niet alleen een dvd-speler bevat die overweg kan met films in DivX-formaat, maar ook nog eens is voorzien van een USB-aansluiting en je zult begrijpen dat ik mijn avonden vanaf nu doorbreng in mijn eigen draadloze multimediabolwerk!

3

Spotify: liefde op het eerste gezicht

Afgelopen dinsdag schreef ik al dat er zelden zo is uitgekeken naar een online muziekdienst, als naar Spotify. De afgelopen dagen werd ook duidelijk dat gebruikers zelden zo enthousiast waren over een dergelijke dienst.

Akkoord, er zijn mensen die vallen over het feit dat de muziek van pak ‘m beet de Beatles, King Crimson of Frank Zappa niet via Spotify te vinden is, maar die gaten in de catalogus kunnen Spotify niet verweten worden. Het zijn hier immers de rechthebbenden die dwars liggen. Daarnaast wordt er ook gediscussieerd over het daadwerkelijk bezitten van muziek op een fysieke drager versus de “onbeperkte” beschikbaarheid via een streamingdienst.

Zelf ben ik in ieder geval helemaal om: na enkele uren stoeien met het programma heb ik dinsdagavond meteen een premium account aangeschaft, waardoor ik kan genieten van de hoogste geluidskwaliteit, een selectie van mijn playlists offline beschikbaar kan maken, nieuwe releases als eerste kan horen en eventueel ook toegang kan krijgen via mobiele apparaten. Uiteraard heb ik ook mijn iTunes-bibliotheek geimporteerd, zodat ik via Spotify ook gewoon de tracks kan draaien die (nog) niet via de dienst te streamen zijn.

Spotify

Naast het werkelijk enorme aanbod – de catalogus zou zo’n 7 miljoen nummers bevatten – maakt het sociale aspect van Spotify het heel eenvoudig om nieuwe muziek te ontdekken: koppel Spotify aan je Facebook-account en met een paar klikken blader je door de afspeellijsten die je vrienden hebben samengesteld. Het aantal sites waar je playlists kunt delen met anderen, groeit overigens ook gestaag en via Twitter werden er de afgelopen dagen ook al heel wat gepost.

Met een premium account heb je ook toegang tot de radiofunctie, waarmee je door genres en periodes te kiezen een verrassende selectie muziek voorgeschoteld krijgt. Alsof dat allemaal nog niet genoeg is, kun je bij iedere artiest weer doorklikken naar aanverwante artiesten en zo ook weer stuitten op enorme hoeveelheden muziek die je voorheen niet kende.

Wat de discussie over het bezitten van muziek betreft: natuurlijk vind ik het nog steeds leuk om een cd of een mooi uitgevoerde lp met uitklaphoes in handen te hebben, maar van deze eenvoudig toegankelijke, immens grote muziekbibliotheek zou iedere rechtgeaarde muziekliefhebber toch moeten gaan watertanden. De keuze tussen bezitten en onbeperkte toegang is volgens mij niet relevant: wat je graag wilt hebben, kun je nog steeds aanschaffen. Wat je graag wilt horen, is nu altijd en overal beschikbaar!

Tenslotte nog enkele van de vele tientallen artikelen die de afgelopen dagen over Spotify verschenen:

- Mindnote.nl: Spotify zal de muziekcultuur (weer) veranderen
- 3VOOR12: Spotify voor dummies
- Erwin Blom: Playlists van anderen helpen me Spotify ontginnen
- EHPO: Wilde ideeën en nieuwe muziek (overzicht van diverse berichten over Spotify)