Op een ijskoude zondagmiddag in november 2010 gaf ik een workshop aan PLeaSe! in Amsterdam, een band die toen al opviel door enthousiasme en professionaliteit.
Aanstaande vrijdag kan heel Nederland kennis met ze maken in De Wereld Draait Door! Hopelijk staat dan ook de nieuwe ep online, waarvoor ik de digitale distributie verzorg.
Veel van de beginnende bands die ik tegenkom, verdwijnen na een tijdje weer geruisloos uit het zicht. Ze vallen uit elkaar, gaan op in andere bands of zijn opeens gewoon weg.
Dat laatste is zeker niet het geval met A Nameless Band Called Funk. Ik leerde deze jonge Maastrichtenaren een jaar of twee geleden kennen via PopSport, ze traden op tijdens een van de eerste edities van Geen GeDonder en vanaf vandaag is hun eerste EP te downloaden via iTunes.
Alsof dat nog niet genoeg is, is vandaag ook de eerste videoclip van de band “live” gegaan op YouTube en die wil ik jullie niet onthouden. Funken maar!
The Spinshots is een zevenkoppig Amsterdams gezelschap. Ze bestaan ongeveer 5 jaar en in die tijd leverden ze 2 EPs, een videoclip, bijdrages aan compilaties (o.a. GainsNord) de soundtrack voor een animatieshortfilm en lieten ze een flinke reeks rokende podia achter. Tijd voor een eerste album; tijd voor -jawel- vinyl!
The Spinshots nemen je op Never so Right in 13 tracks mee op een wilde achtbaanrit. Ze noemen hun stijl ‘neo-exotica’; muziek geinspireerd op voorbije maar nooit vervlogen tijden en met invloeden van over de hele wereld. Een snufje New Orleans, een lepeltje Klezmer, een scheutje Bollywood en een flinke schep exotica, allemaal verwerkt in een authentieke mix met een eigen sound. Retrolicious maar origineel, gloednieuw en actueel.
Aan Never so Right is een jaar gewerkt, met bloed, zweet en liefde. In studio IJland met producer/opnameleider Peter Akkerman (o.a. Alamo Race Track, Pien Feith), in de homestudio van Martin Draax en in de studio van Edwin Slothouber, die de mixen voor zijn rekening nam. The Spinshots en hun gasten -o.a. the Van Dijck Sisters (zangeressen van The Souldiers) op backing vocals, Julien Kummer (ex-Juicebox) op Hammondorgel en Mikkel van der Meulen (o.a. West Hell 5) op baritonsax- interpreteren steeds vanuit het specifieke nummer maar laten genoeg aan de fantasie van de luisteraar over. Zangeres Flora Dolores klinkt soms als een souldiva, dan weer als een breekbaar Frans hijgmeisje of een zwoele bossanovachica.
Het oog krijgt ook wat; het gerenommeerde glamourfotografenduo Fotofloor schoot de cheesecake-cover. Wie een LP koopt, krijgt diva Flora Dolores gedrapeerd over 60 cm aan beide kanten. Zeer de moeite waard, kan ik uit persoonlijke ervaring zeggen.
Never so Right komt uit op label Sonic Scenery en is vanaf 24 september verkrijgbaar op vinyl, CD en via iTunes, Spotify etc.
De single Pride before fall is inmiddels opgepikt door verschillende radiostations en staat op de luisterpaal-compilatie Hollandse Nieuwe van de maand september.
Never So Right beleeft a.s. zaterdag 24 september haar vuurdoop in De Nieuwe Anita in Amsterdam. Kaarten voor de LP-releaseparty zijn tot 23 september te reserveren door een mail te sturen naar info@amsterdambeatclub.nl.
Wie the Spinshots de 24e moet missen, kan de 30e terecht in Pacific Park, ook in Amsterdam. Daarnaast is de band ook te bewonderen op het tienjarig bestaansfeest van mijn website Weirdomusic.com, op 3 maart 2012 in Cultuurhuis Heerlen.
Voor meer informatie en alles wat je wilde weten/zien/horen: www.thespinshots.com.
In een sfeervol P60 in Amstelveen vond gisteren de landelijke finale plaats van PopSport, na een lang seizoen van workshops, showcases en opnamesessies. Twaalf finalisten uit zes provincies streden om de felbegeerde PopSport Award 2010-2011.
Terwijl buiten de mussen van het dak vielen, speelden binnen onder andere There Goes Culture (de uiteindelijke winnaar van de publieksprijs), Bloodshift (retestrakke metal uit Zeeland), Brew (één van de twee Limburgse finalisten) en Pavarana (onlangs al winnaars van Kunstbende, categorie Muziek).
Aan het eind van de middag maakte de jury, die bestond uit 3FM muzieksamensteller Tijs van Liemt, Ilana Goldstoff van boekingskantoor De Harmonie en Kytopia-producer Mathijn den Duijf, uiteindelijk de winnaar bekend: Pavarana!
De jury roemde de jonge Limburgers om hun sterke songs, het goede samenspel en de enorme ontwikkeling die de band heeft doorgemaakt gedurende het PopSport traject. Zelfs was ik in december vorig jaar op bezoek bij de band voor mijn workshop “Create your own scene”. Het is inderdaad erg leuk om te zien hoe ze zowel muzikaal als organisatorisch gegroeid zijn in de afgelopen periode. De op de Doors en Deep Purple geïnspireerde riffs klinken strakker dan ooit tevoren. Een terechte winnaar!
Wie Pavarana, bestaande uit Stan Kerstjens, Jop Ostendorf, Bas Clemens en Rick Rosenboom, live aan het werk wil zien, kan hun website in de gaten houden. Daar vind je ook downloads van vier nummers van de band.
De Limburgse band Lambshade – een week geleden nog live te zien tijdens Geen GeDonder en afgelopen maandag op Brookpop – zal van 11 tot 17 mei een tournee maken door Roemenië, waarbij hun muzikale prestaties op diverse locaties in Boekarest ten gehore gebracht zullen worden.
Naast optredens bij nationale radiostations zal de Limburgse rockband geïnterviewd worden door diverse popmagazines. Daarbij zullen de Nederlandse media (o.a. 3VOOR12) Lambshade’s belevenissen op de voet volgen.
De vijfkoppige band is nog steeds volop bezig met de voorbereidingen. Zowel de promotie in Nederland als in Roemenië wordt tot in de puntjes verzorgd.
Het onlangs verschenen album ‘Memories & Masquerades’ van de band werd goed ontvangen door publiek en media. Twaalf sterke nummers met uiteenlopende thema’s karakteriseren de kwaliteiten van de bandleden individueel, alsmede de band als gezelschap.
Lambshade zal de singles ‘A Change of Season’, ‘Self inflicted’ en ‘We’re in this together’ live spelen tijdens hun optredens. In de beroemde Fender Guitar Shop in Boekarest zal een exclusieve akoestische set worden gespeeld bij wijze van promotie.
Meer informatie over Lambshade op www.lamshade.nl. Het album ‘Memories & Masquerades’ is te beluisteren via Spotify.
Hij kwam al vaker voorbij op mijn blog: Jeroen Elfferich, alias Happy Elf, alias Loop The Balloon. Onder die laatste naam is Jeroen ook dit jaar weer te vinden op diverse festivals. Voor wie zijn siwngende ballonnen-act nog niet kent, is hier een nieuw promotiefilmpje:
Net op het moment dat ik me begon af te vragen hoe het toch met Jeroen Elfferich’s Loop The Balloon-project gaat, duikt hij weer op. Nog steeds met zijn loopstation én… met een melodica!
Deze blogpost had ik eigenlijk afgelopen vrijdagavond moeten schrijven. Of vrijdagmiddag liever, toen ik nog in Utrecht in een collegezaal van de HKU zat, omringd door zo’n 150 muzikanten, boekers, journalisten en andere mensen uit de muziekwereld. Voor wie ooit in één ruimte wilde zijn met mensen uit de band van Kyteman, Balkan-dj Tommi, Atze de Vrieze van VPRO 3VOOR12, saxofonist Tom Beek of Leon “Gasolinebrother” Geuyen was dit een uitgelezen kans.
De EHPO Jongerendag – want daar heb ik het over – was bedoeld om het boek “Doorbraak! – Zero Budget Marketing op Internet” van Niels Aalberts te lanceren. Als manager van Colin ‘Kyteman’ Benders en marketeer van Kyteman’s Hiphop Orkest was Niels betrokken bij diens triomftocht langs alle grote Nederlandse podia en festivals. Kyteman verkocht ruim 60.000 CD’s, 15.000 DVD’s en verkocht zonder uitzondering iedere zaal uit, inclusief de Heineken Music Hall. En dat alles met een marketingbudget van iets meer dan vijf tientjes.
De boekpresentatie vond plaats in de vorm van een aantal “cases”, die door Niels met heel veel enthousiasme worden gepresenteerd. De kern: doe het zelf. Ga vooral aan de slag. De middelen om je publiek te bereiken zijn voor iedereen voorhanden en nog gratis bovendien.
Atze de Vrieze vat het op 3VOOR12 goed samen: “Het publiek wordt niet gespaard, en zeker niet degenen die hun case bij hem aanleverden. Wie vrijwillig klaar gaat staan voor de digitale schop onder de kont, kan blauwe plekken verwachten. Bands die nog een MySpace account hebben, komen bijkans de zaal niet levend uit. Een muzikant die het nodig vindt om zijn debuutalbum in een dure studio op te nemen, leeft in het verleden. “Halveer je budget, dan kun je elk jaar een plaat maken! Kwaliteit is overrated. Veel jongeren luisteren muziek op hun telefoon. Die horen geen verschil tussen een goede en een super goede opname. Op Youtube is een crappy opname van iets waar je die avond bij was vaak genoeg.” En iemand die opmerkt dat het allemaal wel erg veel tijd kost, al die social media, krijgt toegebeten: “Geen tijd is een kutreden. Hoe graag wil je het? Als jij het niet doet, is er iemand anders in je genre die het wel doet. En die wint.”
Na afloop van de presentaties werd er druk geborreld en genetwerkt. Uiteraard had Niels voor iedereen een praatje en – met goedgespeelde tegenzin – een handtekening klaar. Mooi einde van een erg inspirerende dag.
Alle presentaties van de EPHO Jongerendag staan online op het weblog van Niels. 3VOOR12 schreef dit over de dag en Stofwolk.net doet hier ook een duit in het zakje. Een Twitter-search op de hashtag #Doorbraak – die vrijdagmiddag enkele uren trending topic was! – levert nog meer leuk leesvoer op.
In het Heerlense hotel Max vond gistermiddag de presentatie plaats van “My Own Movie”, de eerste CD van zangeres Angelique van Schendel.
Angelique ken ik al sinds ze een klein Angelique-je was van een jaar of 12, 13. We speelden samen in het schoolorkest van het Romboutscollege en later in verschillende dansorkestjes en bigbands. Ze begon als saxofoniste, maar de afgelopen jaren is Angelique zich steeds meer gaan profileren als begenadigd zangeres én zangpedagoge.
De presentatie was druk bezocht, al had ik meer bekenden uit ons gezamenlijke muzikale verleden verwacht. Met o.a. Ron van Stratum op drums, Carlo Nardozza op trompet, Emil Szarkovicz op baritonsax en Johan de Haan als gastvocalist had Angelique in ieder geval een superband achter zich. Het repertoire bestaat deels uit eigen werk en is heel gevarieerd, van jazzy tot funky. In de ballads laat Angelique bovendien een heel aangenaam soulful geluid horen. Hopelijk zien we Angelique en band de komende tijd regelmatig voorbij komen op de regionale en landelijke podia.
De CD “My Own Movie” is te koop via REMusic en als download via iTunes.
Nee, ik had ook niet gedacht ooit nog eens een foto van André Rieu op mijn weblog te zullen plaatsen. Toch moet het even, want gisteren kreeg ik opeens een mailtje van Renate Dirix. Renate is 12 jaar saxofoniste/hoboïste geweest in het orkest van Rieu. In een heel grijs verleden zat ik samen met Renate op de voorbereinde klas van het conservatorium in Maastricht (samen met nog 2 toekomstige Rieu-muzikanten trouwens). We konden het goed met elkaar vinden, maar verloren elkaar – zo gaan die dingen nu eenmaal – uit het oog. Totdat Renate dus opeens aan me dacht toen ze op zoek ging naar een toetsenist voor haar nieuwe project Carpe Diem. Na 12 jaar de wereld rondgereisd te hebben, vonden ze het welletjes en is ze dus voor zichzelf begonnen.
Afijn, vanmiddag belde Renate me dus. Om me terug te vinden, is ze zelfs naar de administratie van het conservatorium gegaan.
Als toetsenist kan ik haar niet helpen, omdat ik de routine nu eenmaal kwijt ben, maar ik heb haar wel beloofd eens goed om me heen te kijken. Verder hebben we afgesproken om binnenkort nog eens bij te kletsen. Leuk, na al die jaren…
En nu we het toch over oude kennissen hebben: afgelopen woensdag op de Folkloremarkt in Brunssum even gepraat met Margo Alofs, die ik ook al jaren niet meer had gezien. Ze stond bij de Bulgaarse stand (ze heeft 12 jaar geleden op het Parade-festival haar Bulgaarse echtgenoot leren kennen) en uiteraard kon ze me helpen aan een paar cd’s met volksmuziek. Bij de andere stand ook redelijk gescoord trouwens: ik heb muziek aangeschaft uit o.a. Costa Rica, Oekraïne en Servië.
Verder ben ik een beetje in een melancholieke stemming: R. is sinds vanmiddag weer thuis, dus het einde van de vakantie is nu echt in zicht…. snif, snif. Na 3 weken samen zal het weer even wennen zijn om mijn dagelijkse dingetjes alleen te doen.