Platencollectie Archive

0

Op platenjacht in Brussel

De aanleiding om een paar dagen in goed gezelschap in Brussel door te brengen was de “Derby Horror Pixies Show”, de eerste officiële roller derby scrimmage tusen de teams van Brussel en Rotterdam. Het bijwonen van zo’n wedstrijd – die overigens glansrijk werd gewonnen door de Rotterdam Death Row Honeys – is al een belevenis op zich, maar een bezoek aan de Belgische hoofdstad is natuurlijk ook een uitstekend excuus om op platenjacht te gaan.

Brussel kent nog een aardig aantal goedgesorteerde platenzaken, al zijn ook hier de afgelopen jaren een paar winkels verdwenen. Daarnaast zijn er diverse zaken met tweedehands boeken, dvd’s en cd’s, die doorgaans ook vinyl verkopen. Eén van de grootsten is Pêle-Mêle, een soort De Slegte, maar dan ook met héél veel platen. Voeg daarbij de diverse rommelmarkten die wekelijks worden gehouden en je hebt voldoende ingrediënten voor een geslaagde ‘crate digging trip’.

In totaal heb ik de afgelopen twee dagen een stuk of twintig singles gekocht, variërend van Franse disco tot obscure instrumentale rock’n'roll. Als we gistermiddag niet weer op pad moesten voor nog een roller derby evenement – de Halloween scrimmage in Eindhoven – was de stapel waarschijnlijk nog wat groter geweest, want het was ondoenlijk om alle singles bij Pêle-Mêle door te spitten in de anderhalf uur die we hadden.

En wat kocht ik zoal? Hieronder een kleine selectie:

Les Surfs – Café, Vanille Ou Chocolat
Vier broers en twee zussen uit Madagascar die tussen 1963 en 1971 furore maakten in Frankrijk. Deze track komt van een ep met de titel Le Printemps Sur La Colline

The Piltdown Men – Bubbles in the Tar
Een Amerikaanse studiogroep die tussen 1960 en 1962 een handjevol singles maakte. Daarvan heb ik er op een vlooiemarkt afgelopen zondag meteen drie gekocht. Titels als “Fossil Rock” en “Brontosaurus Stomp” kon ik nu eenmaal niet weerstaan. Helaas klinkt de muziek een fractie minder rauw dan de titels.

Antoine – Pop Corn
Van Gershons Kingley’s “Popcorn” bestaan vele tientallen versies en nog veel meer rip-offs. Kingsley nam zijn compositie zelf op voor zijn lp “Music to Moog by” uit 1969, maar de versie van Hot Butter uit 1972 werd uiteindelijk de grootste hit. Over de versie van zanger Antoine die ik heb gekocht, moeten we het verder maar niet te lang hebben.

Claude François – Magnolias For Ever
Er is kitsch. Er is edelkitsch. En dan is er Claude François. De muziek van deze in 1978 overleden Fransman heb ik leren kennen via de hilarische film “Podium” (verplichte kost!). Onbewust kende ik hem natuurlijk al van de klassieker “My Way”, die in zijn oorspronkelijke vorm mede door François werd geschreven. Onder toeziend oog van Claude zelf – in de vorm van een levensgrote poster aan de muur bij Pêle-Mêle – kocht ik gisteren dit pareltje:

Met daarnaast nog singles van o.a. Pino D’Angio, Rita Mitsouko, Rah Band, Kazino, Lime, Patrick Juvet en La Bionda – om van het bier en het goede eten nog maar te zwijgen – was dit een meer dan geslaagde expeditie.

0

Verzamelmijlpaaltje

Een paar weken geleden schreef ik nog heel enthousiast dat ik mijn Discogs-account weer tot leven had gewekt en dat ik via die website mijn platencollectie wilde gaan bijhouden.

Na een paar dagen enthousiast opzoeken, rondklikken, wijzigen en afbeeldingen toevoegen begon de ergernis toe te slaan: Discog bevat toch wel heel veel fouten en er ontbreken in verhouding ook erg veel platen. Een goede reden om de oude, trouwe Excel-bestanden toch weer onder het spreekwoordelijke stof vandaan te halen. Niet dat ik nu alle nog niet gecatalogiseerde stapels lp’s, cd’s en singles in één keer weggewerkt krijg, maar ik doe mijn best.

Vanavond heb ik in ieder geval een verzamelmijlpaaltje bereikt: ik heb de 2500ste cd aan mijn collectie toegevoegd. “Closer” van Gino Soccio om precies te zijn. En ja inderdaad, dat is Canadese disco.

Over de recente zoektochten naar obscure disco en andere edelkitsch hoop ik binnenkort nog eens uitgebreider te schrijven. Met de platenbeurs in Utrecht weer in het verschiet, zal dat deel van mijn verzameling ongetwijfeld nog meer gaan groeien.

2

Herfstige heruitgaves

Terwijl buiten de bomen in rap tempo hun blaadjes verliezen, kunnen muziekliefhebbers zich voorbereiden op een warme en waarschijnlijk dure herfst. Het regent – sorry voor de woordspeling – namelijk heel veel mooie heruitgaves dit najaar.

Zelf kijk ik het meeste uit naar de ‘Smile Sessions‘ van de Beach Boys. Het nooit uitgebrachte album ‘Smile’ is legendarisch. Beach Boy Brian Wilson waagde zich in 2004 aan een nieuwe versie en de afgelopen jaren was er regelmatig sprake van een uitgave van (een deel van de) oorspronkelijke sessies uit 1966 en 1967. Op 1 november is het dan eindelijk echt zover:

Ook fans van Pink Floyd kunnen hun hart ophalen de komende maanden: vanaf eind september verschijnt de complete studio-catalogus in geremasterde vorm en moeten fans hun beurs trekken voor diverse ‘expanded‘ edities van klassiekers als ‘Dark Side Of The Moon’ en ‘Wish You Were Here’. De “Experience Editions” van deze albums zullen voor de gemiddelde fan het meest interessant zijn: ze bevatten het originele album en een extra disc met bonusmateriaal.

Het blijft echter niet bij al dit fraais: de Rolling Stones maakten gisteren bekend dat we een nieuwe editie kunnen verwachten van hun album ‘Some Girls’ uit 1978. Ook van deze uitgave zullen verschillende versies verschijnen, uiteraard met allerlei bonusmateriaal.

Ook fans van Nirvana kunnen gaan sparen: hun bekendste plaat ‘Nevermind‘ is al twintig jaar oud en ook dat wordt gevierd met een luxe heruitgave op cd en vinyl. Het album wordt voor de gelegeheid aangevuld met allerlei niet eerder uitgebrachte demo’s.

Wie na al die moois nog steeds geld overheeft, kan dat nog uitgeven aan een jubileum-editie van Can’s ‘Tago Mago’ (na de ‘Smile Sessions’ van de Beach Boys de reissue waar ik zelf het meest naar uitkijk), een nieuw deel in de bootleg-series van Johnny Cash, een onuitgebracht Synclavier-album van Frank Zappa, een heruitgave van het debuutalbum van The Art of Noise, een luxe editie van het debuutalbum van Elvis Presley of één van de nieuwe heruigaven uit de stal van de erfgenamen van Jimi Hendrix, zoals een 4cd-versie van het bekende Winterland-concert.

Heb ik nog interessante reissues over het hoofd gezien? Laat ze achter in de comments!

2

Psychologie van de platenhoes

Een platenhoes is als een advertentie: de potentiële koper moet in één oogopslag zien wat hij is huis haalt. Een single met een foto van drie schaarsgeklede dames en de titel “Dance with me tonight” zal hoogstwaarschijnlijk een hip discodeuntje bevatten. Wanneer de hoes gesierd is met vier nors kijken mannen met lang haar en de titel – ik verzin maar wat – “Satan is my friend” is ook al snel duidelijk uit welke hoek de wind waait.

Wat doe je echter wanneer je band Tchou Tchou Combo heet en je wilt graag een internationale hit scoren met het lied “Touroutoutou”? Juist, je gebruikt de volgende foto:

Tchou Tchou Combo

Nu heb ik al aardig wat platenhoezen onder ogen gehad, maar toen ik deze foto zag, wist ik met de beste wil van de wereld niet wat voor soort muziek ik moest verwachten. We zien als eerste vier als mascottes uitgedoste vrouwen. Waarom in hemelsnaam? De meneer met space-bril in hun midden wekt de indruk dat hij doorgaans op vette funkplaten meespeelt en zowel James Brown als George Clinton mag tutoyeren.

De mannen op de achterste rij doen de hoop op een funky geluid echter vervliegen, want zij hebben zo te zien meer ervaring in de Tijuana Brass-hoek. Zijn dat trouwens ‘puffy shírts‘ die ze dragen? En was het oranje kostuum van de meneer linksboven niet op tijd terug uit de stomerij?

De overige heren lijken uit een gemiddeld dansorkest te komen, maar ook zij geven verder niet veel aanwijzingen over de muziek die we kunnen verwachten.

Om de chaos compleet te maken, is de foto genomen met een kerkorgel als achtergrond. Kunt u er nog chocola van maken? Ik in ieder geval niet, dus de enige optie was om één hele Euro van mijn zuurverdiende geld in dit singeltje uit 1975 te investeren. Toen ik uiteindelijk de naald op de plaat zette, hoorde ik dit…

5

Een kwestie van bijhouden

Vrijwel vanaf de eerste dag dat ik platen begon te kopen, heb ik mijn aanwinsten netjes bijgehouden. In eerste instantie deed ik dat in een schrift, dat ik ooit tijdens een maandje vakantiewerk netjes overtypte en uitdraaide op een middeleeuwse matrixprinter. Toen ik begin jaren negentig mijn eerste computer kocht, wist ik een exemplaar van dBase op de kop te tikken en maakte ik een heuse doorzoekbare database van mijn platenverzameling.

Weer wat later exporteerde ik de hele boel naar Excel (met misschien nog wel een tussenstapje in Lotus 1-2-3, ik weet het niet meer) en daarin heb ik de laatste jaren zo goed en zo kwaad mogelijk proberen bij te houden wat er aan lp’s, cd’s en singles het huis binnenkwam.

Platenverzameling Marco Kalnenek

Naar mate ik meer platen begon te kopen (en te krijgen in de vorm van promo’s en recensie-exemplaren) werd de achterstand groter en de lijst dus onbetrouwbaarder. Ongeveer een jaar geleden had ik er opeens genoeg van en stopte ik helemaal met het bijhouden van nieuwe aanwinsten.

De laatste weken kriebelt het echter weer. Jullie hebben kunnen lezen dat ik weer fanatiek op platenjacht ben en daarbij doet zich weer regelmatig het probleem voor dat ik niet meer weet of ik een bepaalde plaat wel of niet in mijn bezit heb. Tijd om de boel te moderniseren dus.

Ik had ooit al eens een account aangemaakt op Discogs.com, een enorme online muziekdatabase die gevuld wordt door gebruikers. Aan de hand van die database kun je ook een overzicht maken van je eigen collectie. Daarbij kun je – mits de juiste info voorhanden is – zelfs heel precies aangeven welke persing je van de betreffende release bezit. Je geeft dus niet zomaar aan dat je “Belfast” van Boney M in je bezit hebt, maar je kiest specifiek voor de Franse vinyl-versie met catalogusnummer 49.317.

Boney M

Met mijn Discogs-account had ik niet veel gedaan tot dusver, maar vandaag besloot ik om nog eens een kijkje te nemen. Het gevolg: nadat ik me ervan verzekerd had, dat de site ook goed mobiel te benaderen is (voor die momenten dat ik in een platenzaak of op een beurs sta te twijfelen of ik een bepaalde uitgave al heb) heb ik de hele middag releases zitten toevoegen aan mijn collectie. Dat is dusdanig verslavend dat ik niet uitsluit dat ik de komende tijd beetje bij beetje álles ga invoeren. Het levert in ieder geval een prima lijst op, met aanklikbare info:

Platenverzameling op Discogs.com

Wanneer jullie me de rest van het jaar niet meer horen, weten jullie waar het aan ligt. En oh ja, je kunt hier dus mijn collectie doorzoeken, voor zover je daar iets aan hebt met de schamele 171 platen die ik tot nu toe heb toegevoegd: http://www.discogs.com/collection?user=MarcoKalnenek.

0

Choo choo

Van sommige platen weet je niet eens dat je ze zou willen hebben. Toen ik gisteren echter deze single van Rick van der Linden tegenkwam bij Record Mania in Amsterdam, hoefde ik natuurlijk niet lang te twijfelen: hebben!

Rick van der Linden

1

Attack of the record hunting zombies

Toen ik vanmiddag de finish van de marathon in Rotterdam op tv zag, kon ik alleen maar meewarig mijn hoofd schudden: laat die mannen eens een dagje op de Mega Platen & CD Beurs in Utrecht rondlopen. Dat is pas sport!

Gisteren was het dus weer zover. Rond kwart over tien denderde ik Utrecht Centraal binnen. Een kwartiertje later liep ik in sukkeldraf richting Hal 12 van de Jaarbeurs. om daar een kleine zeven uur later pas weer vandaan te komen.

Met 34 nieuwe items voor mijn collectie was dit geen onaardige editie van de beurs. Opvallend is dat ik deze keer helemaal niets van grote held Frank Zappa heb gekocht. De reden is vrij simpel: ik heb me vrijwel alleen op de uitverkoopbakken geconcentreerd en daarin tref je nu eenmaal zelden of nooit iets van Zappa aan. Elvis is daarentegen wel goed vertegenwoordigd in de ramsj en hij is dan ook de grote winnaar van gisteren:

Mega Platen & CD Beurs april 2010

Behalve zeven lp’s – voornamelijk compilaties, maar ik moet ergens beginnen met uitbreiding van mijn Elvis-vinylcollectie – heb ik van de King ook een paar cd’s aangeschaft, waaronder de box The Essential Sixties Masters. Dat laatste is geen slechte vondst voor drie tientjes.

Een ander deel van de aankopen is nogal retro: een partijtje Trevor Horn-producties en aanverwanten. Wie had gedacht dat ik ooit weer vrolijk zou worden van maxi’s (!) van Malcolm McLaren, Frankie Goes To Hollywood en Art of Noise?

Mega Platen & CD Beurs april 2010

Om mijn reputatie als goeroe van de weirde muziekjes niet helemaal om zeep te helpen, kan ik gelukkig ook nog melding making van een aantal curieuzere aanwinsten. Platen van Orkest De Volharding vind je niet iedere dag voor drie Euro, Cook & Moore is altijd leuk en Willem Breuker die toetert voor “het strijdende Vietnamese volk” is ook niet te versmaden.

Het pareltje is echter de hippie-folk van Sylvia Moore en Bernard Broere. De lp “Windows on the world” ademt in alle opzichten de sfeer van een eigen beheer-uitgave, maar de plaat is toch echt uitgebracht door Philips. De lp staat vol met lange reeks liederen die begeleid worden door klavecimbel, gitaar, piano en de voor dit soort platen obligate portie percussie-instrumenten (bongo’s galore!). De religieuze liedjes van Little David (let op de stoere gitaar!) en de inhoud van “Rock & Roll – Evolution or Revolution?” moet ik nog aan een nader onderzoek onderwerpen.

Mega Platen & CD Beurs april 2010

Naast de hier afgebeelde platen heb ik nog wat losse dingetjes aangeschaft, o.a. een cover van “Moments in Love” (oorspronkelijk van Art of Noise), een lp van de Beach Boys en eentje van de Limburgse band Partner. En als jullie me nu even willen excuseren: ik moet plaatjes gaan draaien!

2

Show me your platenkast

Van ideetje op Twitter op een mistige dinsdagochtend – met dank aan @barryspooren en @campking – tot complete website:

Platenkasten.nl

Stuur foto’s van jouw platenkast(en), liefst met een toelichting, naar info@platenkasten.nl. Bijdragen (ook weer mét foto) over het meest bijzondere, zeldzame, rare of juist heel gewone item uit je platen/cd-verzameling zijn ook welkom.

4

Reis door mijn kamer

Afgelopen vrijdag bracht Jan Turkenburg een bezoekje aan Heerlen. Hij nam uiteraard even een kijkje in mijn werkkamer en maakte daar een verslagje van:

0

WeirdoTube [88]

De afgelopen weken heb ik me volop gestort op één van mijn oudste muzikale helden: Elvis Presley. Met een stuk of dertig items is mijn Elvis-collectie tamelijk bescheiden, maar stiekem wil ik natuurlijk net zo’n verzameling hebben als deze:

En doe deze itempjes er dan ook nog maar bij: